Η μαύρη λίστα μοιάζει ατέλειωτη και διαρκώς μεγαλώνει τα τελευταία χρόνια. Ο Πουέρτα της Σεβίλλης, ο Καμερουνέζος Φοέ, ο Φεχέρ της Μπενφίκα, ο αρχηγός της Μάδεργουελ Οʼ Ντόνελ, ο Μοροζίνι της Λιβόρνο… Οι εκτιμήσεις κάνουν λόγο για περισσότερους από 50 αιφνίδιους θανάτους από το 2002 μέχρι σήμερα στα ευρωπαϊκά γήπεδα ποδοσφαίρου. Αιτία; Η καρδιά!
Δυστυχώς, και στην Ελλάδα η μάστιγα των αιφνίδιων θανάτων χτυπά συνεχώς. Η πιο πρόσφατη περίπτωση που συγκλόνισε το πανελλήνιο είναι αυτή του Άγγελου Τσιπούρα. Ο 17χρονος ποδοσφαιριστής του Άρη ξεψύχησε στα χέρια του πατέρα του το πρωί της περασμένης Δευτέρας. Θρήνος! Λίγη ώρα αργότερα έφτανε στο σπίτι του, που είχε βυθιστεί στο πένθος, η κλήση στην εθνική ομάδα ηλικίας κάτω των 17 ετών. Τραγική ειρωνεία…
Ο ιατροδικαστής Ματθαίος Τσούγκας εντόπισε το πρόβλημα στην καρδιά: “Διαπιστώθηκε ότι είχε ένα πάρα πολύ έντονο εγκεφαλικό και πνευμονικό οίδημα. Οι πρώτες ενδείξεις είναι ότι είχε ένα πρόβλημα στην καρδιά. Από τις προκαταρκτικές τοξικολογικές εξετάσεις, εξάλλου, δεν διαπιστώθηκε η ύπαρξη καμίας ουσίας στον Άγγελο. Εντοπίζουμε το πρόβλημα μόνο στην καρδιά. Ένα πρόβλημα που ήταν πολύ δύσκολο να διαγνωστεί από τους τυπικούς προληπτικούς ελέγχους”.
Ελάχιστα χρόνια πριν, το ίδιο τραγικό τέλος είχε κι ένας γνωστός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής. Ο Μεξικάνος Ντε Νίγκρις της Λάρισας. Στις 16 Νοεμβρίου 2009 “έφυγε” στον ύπνο του, στα 31 του χρόνια. Προδομένος κι αυτός από την καρδιά του. Ακόμα ένα σοκ!
Σύμφωνα με τον πρόεδρο της υγειονομικής επιτροπής της ΕΠΟ Γιάννη Οικονομίδη “είχαμε εννιά θανάτους τα τελευταία πέντε χρόνια στο ποδόσφαιρο”, ενώ ο πρώην πρόεδρος της ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας Βασίλης Γκαγκάτσης δήλωσε σε τηλεοπτική εκπομπή ότι “από το 2004 ως το 2006 θρηνήσαμε δέκα θανάτους ερασιτεχνών ποδοσφαιριστών μέσα στα γήπεδα”.
Τη στιγμή που από τα ρεπορτάζ και τις καταγγελίες προκύπτουν διάφορα προβλήματα και δυσλειτουργίες στη συνεργασία μεταξύ ομοσπονδίας και ιατρικών συλλόγων, ο αιφνίδιος θάνατος φαίνεται να καραδοκεί στους αγωνιστικούς χώρους. Με την Πολιτεία απούσα, φυσικά, όπως πάντα στα δύσκολα, αφού δεν υπάρχει για την αντιμετώπιση της “λαίλαπας” μια συγκεκριμένη πολιτική πρόληψης, με συντονισμό όλων των φορέων…
Σύμφωνα με τους ειδικούς ιατρούς, στη στρατηγική πρόληψης του αιφνίδιου θανάτου θα έπρεπε να υπάρχουν κάποιοι συγκεκριμένοι άξονες – καμπανάκια.
Ο πρώτος είναι οι πληροφορίες για το οικογενειακό ιστορικό αιφνιδίου θανάτου, ιδιαίτερα νεαρού μέλους της οικογένειας. Αν υπάρχει διάγνωση για κληρονομικό καρδιαγγειακό νόσημα στην οικογένεια. Αν εμφανίζουν οι παίκτες συμπτώματα.
Ο δεύτερος άξονας έχει να κάνει με τον προαγωνιστικό έλεγχο. Όσοι αθλούνται συστηματικά θα πρέπει να τσεκάρονται, ιδιαίτερα αν είναι έφηβοι, μία φορά τον χρόνο με κλινικό έλεγχο. Κι αν χρειαστεί με περαιτέρω εξετάσεις.
Και ο τρίτος άξονας έχει να κάνει με την αξιοποίηση της τεχνολογίας. Για παράδειγμα, την ύπαρξη των σωτήριων απινιδωτών στους χώρους μαζικής άθλησης, όπως στα γήπεδα.
Από έρευνα της πανεπιστημιακής κλινικής Αθηνών προέκυψε ότι οι κύριες αιτίες αιφνίδιου θανάτου σε ηλικίες κάτω των 30 ετών είναι:
* Η υπερτροφική μυοκαρδιοπάθεια.
* Οι συγγενείς ανωμαλίες στεφανιαίων αγγείων.
* Οι αρρυθμιογόνες μυοκαρδιοπάθειες.
* Κομβικής σημασίας επισήμανση, όμως, είναι ότι “στους νέους κάτω των 30 ετών, το 60% των αιφνίδιων θανάτων οφείλεται στα κληρονομικά καρδιαγγειακά νοσήματα”!
Αίσθηση, εξάλλου, προκάλεσε η δήλωση του Γιάννη Οικονομίδη ότι “στο προηγούμενο έτος που δούλευαν οι σταθμοί της ΕΠΟ, αφού τώρα βρίσκονται σε αδράνεια λόγω προβλημάτων, εξετάσαμε 1.100 άτομα. Από 110 παίκτες αφαιρέσαμε αμέσως τα δελτία επειδή κινδύνευε η ζωή τους. Πρέπει να γίνεται, πέρα από τις τυπικές εξετάσεις, και υπερηχοκαρδιογράφημα για να προστατευτούν οι παίκτες από μυοκαρδιοπάθεια”.