Απουσία εθνικής στρατηγικής, παρανομίες, χτυπήματα εκ των έσω και μια… Ελληνίδα Επίτροπος οδηγούν σε αφανισμό τους αλιείς της χώρας…
Οι ιχθυοπώλες διαλαλούν το φρέσκο και ελληνικό ψάρι τους στις νοικοκυρές. Είναι, όμως, κανείς σίγουρος για το προϊόν που φτάνει στο πιάτο του, όταν δεν υφίσταται κανένας έλεγχος και επομένως καμιά εγγύηση για τον τόπο προέλευσης, την ημερομηνία αλίευσης ή τον τρόπο συντήρησής του; Και αυτή δεν είναι η μοναδική παθογένεια στο χώρο της ελληνικής αλιείας, η οποία βασανίζεται όχι μόνο από τη γενικότερη οικονομική κρίση, αλλά κυρίως από τη χρόνια απουσία εθνικής στρατηγικής, καθώς και τις ευρωπαϊκές πολιτικές που της θέτουν ανυπέρβλητα εμπόδια και οι οποίες καθορίζονται από την…Ελληνίδα αρμόδια Επίτροπο κα Μαρία Δαμανάκη!
Για την ελληνική πολιτεία, πάντως, οι μόνοι που φταίνε, όπως φανερώνει η πρακτική της, είναι οι μικρομεσαίοι ψαράδες. Γι΄ αυτό και, μεταξύ άλλων, κατάργησε, στα τέλη του 2011, τα δευτεροβάθμια και τριτοβάθμια σωματεία τους, τις ομοσπονδίες αλιευτικών συλλόγων της χώρας και τη Συνομοσπονδία Αλιέων Ελλάδας αντιστοίχως. Την εκπροσώπηση των περίπου 15.000 ιδιοκτητών αλιευτικών σκαφών ανάλαβε η ΠΑΣΕΓΕΣ.
Τι σχέση έχουν, όμως, η γεωργία και η κτηνοτροφία με την αλιεία;
«Φοβούνται το πολιτικό κόστος»…
«Ετοιμαζόμαστε για μεγάλες κινητοποιήσεις. Οι κυβερνώντες καταστρέφουν παραγωγικούς τομείς λόγω της άγνοιάς τους. Καμιά πολιτική ηγεσία δεν έχει φροντίσει να χαράξει εθνική αλιευτική στρατηγική με βάση τους τύπους αλιείας που κυριαρχούν στη χώρα και τα οικοσυστήματά της. Πώς να συμβεί, όμως, αυτό όταν δεν διαθέτουμε ακριβή στοιχεία για τους αλιείς, τα αλιευτικά σκάφη και τις ιπποδυνάμεις τους; Έχουμε αποτύχει να κερδίσουμε το ελάχιστο σε ευρωπαϊκό επίπεδο γιατί δεν ξέρουμε τί ζητάμε ως χώρα φοβούμενοι το πολιτικό κόστος», τονίζει στα «Επίκαιρα» ο κ. Δημήτρης
Με βάση τα παραπάνω είναι λογικό τα μεγέθη της παράνομης αλιείας, παρόλο που δε μπορούν να συγκεκριμενοποιηθούν, να ξεπερνούν κατά πολύ τα αντίστοιχα της νόμιμης.
Σε αυτό συντείνει, σύμφωνα με τους ανθρώπους του χώρου, και το γεγονός ότι απουσιάζει μια ελληνική ή και ευρωπαϊκή αλιειοφυλακή, στο μοντέλο της Frontex, οι οποίες θα μπορούσαν να χρηματοδοτηθούν μέσω των επιβαλλόμενων προστίμων, αλλά και της εκποίησης των παρανόμως συλλεχθέντων εμπορευμάτων.
Την ίδια ώρα, έχουν καταγγελθεί η υποβάθμιση του Δορυφορικού Συστήματος Καταγραφής Στίγματος Αλιευτικών Σκαφών, η οποία οφείλεται στην παντελή έλλειψη συντήρησης από το υπουργείο Ναυτιλίας, καθώς επίσης και η χορήγηση μεταχειρισμένων συστημάτων σε σκάφη της μικρής παράκτιας αλιείας, με ό, τι αυτό συνεπάγεται από τις συνεχείς βλάβες, όπως για παράδειγμα απαγόρευση απόπλου μέχρι την επισκευή τους.
Επιπλέον, η διαχρονική κρατική αδιαφορία για την αλιευτική πολιτική έχει οδηγήσει σε μια σειρά διπλωματικών ηττών για τη χώρα μας και σε αυτόν τον τομέα. Χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι οι αποκαλούμενες «εθνική χωρητικότητα» και «εθνική ιπποδύναμη» στα αλιευτικά σκάφη, όπως καθορίζονται από την Ε.Ε., οι οποίες δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα της ελληνικής αλιείας. Το υπουργείο Ναυτιλίας ξεκινά ελέγχους για τον προσδιορισμό της πραγματικής ιπποδύναμης των επαγγελματικών σκαφών, αν και γνωρίζει ότι η σχέση 1:1 ιπποδύναμης και χωρητικότητας δεν τηρείται σε καμία χώρα της Ε.Ε. Τονίζεται, μάλιστα, πως στους παραβάτες θα επιβληθούν οι νόμιμες κυρώσεις, όπως είναι η αφαίρεση της άδειας αλιείας του σκάφους, ανεξαρτήτως αν είναι μικρό ή μεγάλο.
Παραλλήλως, ενώ το ψάρεμα ερυθρού τόνου επιτρέπεται στην Ελλάδα μέχρι τους 120 τόνους, στη Γαλλία και στην Ισπανία τα αντίστοιχα ποσά φτάνουν τους 5.500 και τους 4.500 τόνους. Οι Έλληνες αλιείς ζητούν να γίνει παρέμβαση στην Ε.Ε ώστε να αλλάξει η κλείδα με την οποία χορηγούνται οι ποσοστώσεις στα κράτη – μέλη, θέτοντας ως βάση το απασχολούμενο δυναμικό και όχι τα επονομαζόμενα «ιστορικά δικαιώματα», τα οποία τοποθέτησαν την Ελλάδα στην θέση του «φτωχού εταίρου και σε αυτό το ζήτημα…
«Με Ελληνίδα Επίτροπο περισσότερα προβλήματα»…
Αυτήν την εποχή κανείς δε συζητά για κερδοφορία παρά μόνο για επιβίωση. Αυτό είναι φυσιολογικό από τη στιγμή που έχει διπλασιαστεί μέσα σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα η τιμή του πετρελαίου που χρησιμοποιούν οι αλιείς (από τα 300 ευρώ στα μέσα Οκτωβρίου κυμαίνεται πλέον γύρω στα 850 ευρώ), εξέλιξη η οποία σημαίνει λιγότερα δρομολόγια, επομένως και λιγότερο γεμάτα δίχτυα. Ταυτοχρόνως, η απουσία κρατικών ελέγχων στην αγορά υποχρεώνει τους καταναλωτές να αγοράζουν ψάρια σε υψηλές τιμές μολονότι οι αλιείς τα πωλούν στους μεσάζοντες σε τιμές της περασμένης δεκαετίας…
Σε αυτό το πλαίσιο, δεν εκπλήσσει ότι αρκετοί άνθρωποι σκέφτονται σοβαρά ακόμα και την απόσυρση των σκαφών τους, εφόσον προχωρήσει το μέτρο. «Αν δεν αλλάξει κάτι, οδηγούμαστε με μαθηματική ακρίβεια στον αφανισμό. Η κυβέρνηση δεν κατανοεί πως την θάλασσα πρέπει να τη σέβεσαι για να σε σεβαστεί», αναφέρει χαρακτηριστικώς στα «Επίκαιρα» άνθρωπος που γνωρίζει πρόσωπα και καταστάσεις, ο οποίος δε διστάζει να εκτοξεύσει τα βέλη του σε βάρος του «λόμπι», όπως το αποκαλεί, των υδατοκαλλιεργητών, αλλά και κατά της κας Δαμανάκη. Ο ίδιος υπενθυμίζει αιχμηρώς την εξαφάνιση ενός εκατομμυρίου τιμολογίων της περιόδου 2008-2010 από την Ιχθυόσκαλα Κερατσινίου, ενώ καταγγέλλει την πώληση στην αγορά ψαριών προερχόμενων από ιχθυοκλωβούς σαν ελεύθερα. «Είναι παράδοξο, αλλά με Ελληνίδα επίτροπο αντιμετωπίζουμε περισσότερα προβλήματα. Το Αιγαίο Πέλαγος, για παράδειγμα, θεωρείται διεθνή ύδατα οπότε επιτρέπεται η αλιεία σε αυτό όλο το χρόνο χωρίς διακοπή», υπογραμμίζει η ίδια πηγή.
Υδατοκαλλιέργειες: «Γιάννης κερνά, Γιάννης πίνει»
Οι υδατοκαλλιέργειες (ιχθυοκαλλιέργειες, οστρακοκαλλιέργειες κλπ) αποτελούν πλέον το νούμερο ένα εξαγωγικό κλάδο της αγροτικής οικονομίας, ξεπερνώντας ακόμα και το ελαιόλαδο. Ωστόσο, σε ελάχιστες περιοχές έχει προχωρήσει η χωροθέτηση των αποκαλούμενων Περιοχών Οργανωμένης Ανάπτυξης Υδατοκαλλιεργειών (ΠΟΑΥ), όπως προβλέπεται από την Κοινή Υπουργική Απόφαση (ΚΥΑ) Β-2505/4.11.2011, η οποία, σημειωτέον, υπογράφηκε από οκτώ υπουργούς την ημέρα κατά την οποία η κυβέρνηση Παπανδρέου ζητούσε την ψήφο εμπιστοσύνης της Βουλής και αφού υποτίθεται πως είχε προηγηθεί στο ίδιο 24ωρο σύγκληση του Εθνικού Συμβουλίου Χωροταξικού Σχεδιασμού και Αειφόρου Ανάπτυξης…
Αξίζει να σημειωθεί πως ο Πανελλήνιος Σύλλογος Ιχθυολόγων Δημοσίου είχε υποβάλει τις προτάσεις του πριν από την έγκριση της Στρατηγικής Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων και της σχετικής ΚΥΑ. Όπως αναφέρει, όμως, στα «Επίκαιρα» η πρόεδρος του Συλλόγου κα Ελπίδα Μπεκιάρη, επί της ουσίας δε λήφθηκαν υπόψη: «Φαίνεται πως αποκλειστικός στόχος ήταν η επίλυση των προβλημάτων χωροθέτησης με τη νομιμοποίηση των μονάδων. Αυτό που εγείρει από μόνο του σοβαρές ενστάσεις είναι η εμπλοκή του Συλλόγου Ελλήνων Θαλασσοκαλλιεργητών, δηλαδή των ίδιων των επιχειρηματιών του κλάδου, στην εκπόνηση της μελέτης. Δε λήφθηκαν, εξάλλου, υπόψη, ούτε ο ανταγωνισμός με χώρους δραστηριοποίησης της παράκτιας αλιείας ούτε οι αντιδράσεις των τοπικών κοινωνιών».