Του Παντελή Μπουκάλα
Χρειάστηκαν σχέδιο και κόπος για να την εντοπίσει πριν τη στοχοποιήσουν άλλοι. Οταν τη βρήκε, της έφτιαξε μια ωραία προθήκη, με γυαλί και βελούδο, για να κρατήσει το σχήμα και την υγρασία της, προστατευμένη από ρύπους και βάσκανα βλέμματα. Και να τη δείχνει με καμάρι, όπως οι κυνηγοί τα θηράματά τους. Δεν θέλησε όμως να την κρατήσει για λογαριασμό του, σαν τον Ιάπωνα κροίσο που αγόρασε προ ετών πίνακα ενός τρανού ζωγράφου και όρισε στη διαθήκη του να τον αποτεφρώσουν μαζί του όταν πεθάνει. Ο τσιχλοθήρας μας προτίμησε να δημοπρατήσει τη σπάνια λεία του.
Για την τσίχλα του σερ Αλεξ Φέργκιουσον ο λόγος. Αυτήν που μασούσε στο τελευταίο παιχνίδι του ως προπονητής. Μια τσίχλα ιδιαιτέρως δουλεμένη, αφού στον αγώνα αυτόν η Μάντσεστερ ήρθε ισόπαλη 5-5 με την Μπρόμγουιτς. Με δέκα γκολ, φαντάζεται κανείς ποια… ζύμωση υπέστη η τσίχλα του σερ. Η οποία εκπλειστηριάστηκε διαδικτυακά. Σαν ιερό κειμήλιο. Δεν επιβεβαιώθηκαν πάντως οι φήμες ότι το πακέτο περιελάμβανε και εκμαγεία των γνάθων του κ. Φέργκιουσον, υπογεγραμμένα από τον προσωπικό του οδοντίατρο, καθώς και μικροβιολογική εξέταση της τσίχλας που πιστοποιεί ότι ανήκει στον προπονητή που εκατομμύρια θεατές τον έχουν δει να βασανίζει με πείσμα παιδιού τους τραπεζίτες του. Τι κρίμα να μη σωθεί και μια τσιχλόφουσκά του. Για να παραδοθεί κι αυτή στην αθανασία. Σαν ταιριαστό έμβλημα της θολούρας μας.
Είναι-δεν είναι αυθεντική η τσίχλα, δεν έχει σημασία· ξέρουμε άλλωστε και από το Τίμιο Ξύλο, δάση ολόκληρα, ότι σ’ αυτά τα πράγματα τον πρώτο λόγο τον έχει η πίστη. Την αυθεντικότητα της την προσέδωσε η πρώτη προσφορά και την επικύρωσε η τελική: 485.000 ευρώ! Που, όπως τουλάχιστον γράφτηκε, θα πάνε για καλό σκοπό. Μακάρι. Αλλά ακόμα κι έτσι, παραμένει γεγονός ότι ο κόσμος των δημοπρασιών διατηρεί στενότατες σχέσεις με το εξωφρενικό και χαλαρότατες με το μέτρο. Ναι, το κυπελλάκι όπου έτρωγε το ρύζι του ο Γκάντι, που επίσης δημοπρατήθηκε, έχει τη συμβολική αξία του για τον λαό του, όπως θα είχε για μας το φλασκί του Καραϊσκάκη. Αλλά η σύγχυση κριτηρίων είναι τέτοια, που δεν είναι απίθανο το τελευταίο ποδοσφαιρικό παπούτσι τού επίσης (και επιτέλους) αποσυρθέντος Ντέιβιντ Μπέκαμ να κοστολογηθεί κι αυτό στο μισό εκατομμύριο ευρώ. Εκατό φορές παραπάνω απ’ όσο κόστισε σε μανιώδη συλλέκτη το τελευταίο ημικαπνισμένο πούρο του Τσώρτσιλ, που θυμίζω ότι πουλήθηκε έναντι 5.269 ευρώ.
Κι αν βρίσκαμε στο Αγιον Ορος το θρυλικό χειρόγραφο του δεύτερου βιβλίου της αριστοτέλειας «Ποιητικής», ποια τιμή εκκίνησης θα έπρεπε να ορίσουμε; Πού θα βρίσκαμε το χαμένο μέτρο για να την υπολογίσουμε; Ή πόσο θα έπρεπε να κοστολογήσουμε (αν βέβαια υπάρχει) ένα συμβόλαιο τιμής που θα βεβαίωνε ότι αυτά τα έργα είναι όντως του Σαίξπηρ, αυτά του Κρίστοφερ Μάρλοου κι αυτά του Φράνσις Μπέικον; Και πόσο θα άξιζε ένα αυθεντικό πορτρέτο του Κάλβου;
Πηγή: kathimerini.gr