Τον αρχαιότερο όγκο που έχει ποτέ βρεθεί ποτέ σε άνθρωπο ή στενό συγγενή του, κατάφεραν να εντοπίσουν Αμερικανοί επιστήμονες, γεγονός που αποδεικνύει ότι το φαινόμενο ήταν υπαρκτό από τα πανάρχαια χρόνια.

Ο όγκος (κατά πάσα πιθανότητα καλοήθης) βρέθηκε σε ένα πλευρικό οστό ενός άνδρα Νεάντερταλ, που ζούσε στη βόρεια Κροατία, στο σπήλαιο Κράπινα, πριν από περίπου 120.000 χρόνια. Πρόκειται για έναν όγκο με διάσταση περίπου 30 χιλιοστών, η ύπαρξή του οποίου επιβεβαιώθηκε με ακτινογραφίες και τομογραφίες του απολιθώματος.

Μέχρι πρόσφατα, η αρχαιότερη γνωστή περίπτωση καρκίνου των οστών ήταν το πολύ 4.000 ετών και προερχόταν από αιγυπτιακές μούμιες.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον ανθρωπολόγο Ντέηβιντ Φρέιερ του πανεπιστημίου του Κάνσας, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό “PLoS ONE“, αναφέρουν ότι «οι περιπτώσεις νεοπλασιών είναι σπάνιες στους προϊστορικούς ανθρώπινους πληθυσμούς» και χαρακτήρισαν αναπάντεχο το εύρημά τους.

Όπως είπε ο Φρέιερ, «ενδείξεις καρκίνου είναι υπερβολικά σπάνιες στο αρχείο των ανθρωπίνων απολιθωμάτων. Η συγκεκριμένη περίπτωση δείχνει ότι οι Νεάντερταλ, αν και ζούσαν σε ένα μη μολυσμένο περιβάλλον, τελικά ήσαν ευάλωτοι στο ίδιο είδος καρκίνου με τους σημερινούς ανθρώπους».

Ο συγκεκριμένος Νεάντερνταλ φαίνεται να έπασχε από ινώδη δυσπλασία, μια συχνή σκελετική πάθηση στους σύγχρονους ανθρώπους, η οποία συνήθως είναι καλοήθης και σπάνια μεταλάσσεται σε κακοήθη. Θεωρείται μάλλον άγνωστης αιτιολογίας, αν και σε ορισμένες περιπτώσεις προκαλείται από μια γενετική μετάλλαξη στα κύτταρα που παράγουν τα οστά, με συνέπεια το κόκαλο να αντικαθίσταται από ινώδη ιστό.

Μέχρι στιγμής δεν μπορούν να διεξαχθούν ασφαλή συμπεράσματα για το αν ήταν σίγουρα κακοήθης η περίπτωση του Νεάντερταλ, πόσο πονούσε, αν είχε όγκους και σε άλλα οστά και ποια ήταν η γενικότερη κατάσταση της υγείας του.

Σημειώνεται ότι η μέση διάρκεια ζωής των Νεάντερταλ, οι οποίοι εξαφανίστηκαν πριν από περίπου 30.000 χρόνια παραχωρώντας τη θέση τους στους Homo Sapiens, ήταν περίπου η μισή σε σχέση με σήμερα.