Πολεμώντας την πείνα

Υπάρχουν άνθρωποι πεινασμένοι για ειρήνη κι άλλοι πεινασμένοι για φαγητό. Εδώ και χρόνια, οι πρώτοι βοηθούν τους δεύτερους. Τον τελευταίο καιρό, όμως, αυτή η χορταστική πράξη κοινωνικής αλληλεγγύης «ταυτοποιείται» με ένα ευρύτατο, παγκόσμιο κίνημα που έρχεται να μοιράσει ελεύθερα γεύματα στους υποσιτισμένους και κοινωνική αφύπνιση στους υποπληροφορημένους πολίτες. Θυμίζοντας ότι οι στρατιωτικές δαπάνες μπορεί να συνιστούν big business για κάποιους, αλλά για την κοινωνία είναι πεταμένα λεφτά, οι διοργανωτές των ελεύθερων γευμάτων μοιράζουν πιάτα και οράματα, που για την εξουσία είναι πάντα το ίδιο δύσπεπτα κι ενοχλητικά, όπως ήταν από την αρχή της ιδέας αυτής.

Πυρήνας του κινήματος είναι η αμερικανική οργάνωση πολιτών Foods Not Bombs, που αναδύθηκε στον αστερισμό των κοινωνικών κινημάτων πριν από είκοσι πέντε χρόνια, όχι ως προϊόν πολιτικάντικου λαϊκισμού και κιτς παραγοντισμού, αλλά ως αποτέλεσμα μιας σύγκρουσης ανάμεσα στην αντιεξουσιαστική πρακτική και την αντικοινωνική αστυνομική καταστολή.

Το «έγκλημα» των μαγείρων

Στις 15 Αυγούστου του 1988, καμιά πενηνταριά μπάτσοι του Σαν Φρανσίσκο, οπλισμένοι σαν σε πόλεμο, εφόρμησαν και συνέλαβαν τέσσερις ειρηνικότατους μαγείρους και πέντε νεαρούς σε ρόλο σερβιτόρων, που είχαν στήσει υπαίθρια κουζίνα στο πάρκο Χρυσής Πύλης, και μοίραζαν γεμάτα πιάτα σε άστεγους και υποσιτισμένους περιθωριακούς της πόλης. Τόσο κακό ήταν;

Σύμφωνα με τα κατηγορητήρια που ανακοινώθηκαν, ήταν: η ελεύθερη διανομή φαγητού αποτελούσε παράνομη διάδοση ανατρεπτικών ιδεών, έγκλημα για το οποίο κατηγορήθηκαν μερικές εκατοντάδες σύντροφοι των συλληφθέντων, που κι εκείνοι συνελήφθησαν τις επόμενες μέρες κι εβδομάδες. Ακόμη και τα κατεστημένα ΜΜΕ σάστισαν, μια και οι συλλήψεις αυτές ήταν πρωτόγνωρες στις ΗΠΑ. Και οι Αμερικανοί μεσοαστοί συγκινήθηκαν κι έκαναν χιλιάδες τηλεφωνήματα αλληλεγγύης, και πολλοί δικηγόροι πρόσφεραν δωρεάν νομική στήριξη στους συλληφθέντες, που ήταν μέλη της νεοσύστατης ομάδας Food Not Bombs.

Μια ομάδα που, χωρίς να το έχει σχεδιάσει, επρόκειτο να εμπνεύσει ένα παγκόσμιο κίνημα ελεύθερης διανομής γευμάτων με ξεκάθαρο αντιμιλιταριστικό, αντικαπιταλιστικό ιδεολογικό υπόβαθρο.

Στις ίδιες τις ΗΠΑ, τα γεγονότα έτρεξαν γρήγορα -συγγενείς ομάδες ξεφύτρωσαν δεκάδες, ενώ τα τελευταία χρόνια, η εμφάνιση του κινήματος Occupy με καταλήψεις δημόσιων χώρων σε περισσότερες από 50 πόλεις υποχρέωσε τις πολιτειακές αρχές είτε να περιορίσουν είτε να απαγορεύσουν την ελεύθερη διανομή γευμάτων, απειλώντας να σφραγίσουν τα γραφεία της Food Not Bombs και να συλλάβουν τα μέλη της στο Σιάτλ, στο Πόρτλαντ, στο Μπουλντέρ, ακόμη και στο χρεοκοπημένο Ντιτρόιτ.

100 γραφεία στις ΗΠΑ

Καθώς όμως πείνα και φτώχεια διαχέονται, το ίδιο κάνει και η επιθυμία να δοθούν πρακτικές απαντήσεις στην κρίση σερβίροντας ως θεωρητικό επιδόρπιο τις αιτίες της -ανάμεσά τους και η προκλητική διατήρηση (αν όχι αύξηση) των στρατιωτικών δαπανών, τη στιγμή που οι κοινωνικές παροχές διαλύονται. Στις ΗΠΑ, παρά τις απειλές, ανοίγουν νέα παραρτήματα της Food Not Bombs, ενώ το ίδιο συμβαίνει και εκτός, με την Ινδονησία να διαθέτει 100 γραφεία της οργάνωσης, τις Φιλιππίνες 30, ενώ το Μεξικό και η Νέα Ζηλανδία πρόσφατα να μπαίνουν στον ίδιο χορό. Το αποτέλεσμα είναι ότι πάνω από χίλιες πόλεις στον κόσμο διαθέτουν ήδη παραρτήματα της Food Not Bombs ή αντίστοιχων ομάδων.

Φυσικά, έτσι δεν χορταίνει η πείνα των φτωχών. Τουλάχιστον, όμως, κλείνουν τα στόματα όσων ταΐζουν με ψέματα τους εξαθλιωμένους υποτελείς τους.

Πηγή: enet.gr