Του Παν. Βέμμου
Αυτή η αρχαιοελληνική παροιμία ταιριάζει απόλυτα για τα πλείστα μέσα μαζικής ενημέρωσης αλλά και τα κυβερνητικά κόμματα, του πάλαι ποτέ κραταιού δικομματισμού, στην επικοινωνιακή αντιμετώπιση της ναζιστικής εγκληματικής οργάνωσης της «Χρυσής Αυγής». Αυτοί που για 26 χρόνια προσποιούνταν ότι ελάχιστα ή τίποτα δεν γνώριζαν για την ιδεολογία και τη δράση της οργάνωσης, ξαφνικά μετά την δολοφονία του Παύλου Φύσσα απέδειξαν ότι πολλά ήξεραν. Η προηγούμενη στάση τους δικαιολογείται μόνο αν παραδεχθούμε ότι κυριαρχούσε η πολιτική σκοπιμότητα και η προσδοκία ότι τη δράση της «Χρυσής Αυγής» θα την κατευθύνουν στην αντιμετώπιση της λαϊκής οργής που δημιουργούσε η πολιτική της φτωχοποίησης και της μαζικής ανεργίας.
Το γεγονός αυτό δημιουργεί αμφιβολίες αν οι κυβερνητικές διακηρύξεις για ξερίζωμα του ναζισμού δεν αποτελούν μια επικοινωνιακή πολιτική για κατευνασμό της λαϊκής οργής από τις δολοφονικές επιθέσεις της ναζιστικής οργάνωσης. Μήπως οι δηλώσεις αυτές είναι προπέτασμα καπνού για τα νέα σκληρά οικονομικά μέτρα που σχεδιάζονται ή μήπως επιδιώκουν να θωρακίσουν από δεξιά τη διαρροή ψηφοφόρων τους; Τέλος μήπως η πίεση της κοινής γνώμης και κυβερνήσεων της Ευρώπης για την άνοδο και διεύρυνση της δράσης της φασιστικής οργάνωσης κάνει αναπόφευκτη αυτή την ενέργεια;
Η φρασεολογία της «Χρυσής Αυγής» με έντονα τα αντικαπιταλιστικά, αντιμνημονιακά στοιχεία και καταδίκη της κυβερνητικής πολιτικής των ρουσφετιών και της μίζας έρχεται σε αντίθεση με την πρακτική της. Αναρωτιέται κανείς, ποια πρωτοβουλία πήραν για ανάδειξη και διαλεύκανση των μεγάλων οικονομικών και πολιτικών σκανδάλων, δεν πείθουν ότι μόνο μετά τη σύλληψη ηγετικών τους στελεχών κατέθεσαν σχετικές αναφορές στη δικαιοσύνη. Πού ήταν η «Χρυσή Αυγή» στα τοπικά σκάνδαλα στο Λιμάνι του Λεωνιδίου, στον «Μπαταρόλα», στην παράκαμψη Καστρίου, στους διορισμούς και αποσπάσεις εκ/κών στην Αρκαδία κ.α.; Με το μέρος ποιών βρέθηκε στο Πέραμα, με τους εργάτες ή τους εφοπλιστές; Με ποιους βρίσκεται στη Μεγαλόπολη, με τους εργάτες που πληρώνουν τακτικά φόρο αίματος ή τους εργολάβους;
Όμως, βρήκαν τον χρόνο να τρομοκρατούν, να χειροδικούν, να τραυματίζουν ακόμα και να δολοφονούν ανήμπορους μετανάστες, βλέποντας μόνο το αποτέλεσμα και κλείνοντας τα μάτια στην αιτία που δημιουργεί το φαινόμενο, που είναι οι πόλεμοι στην ευρύτερη περιοχή μας. Μήπως όμως και η πολιτική της κυβέρνησης στο μεταναστευτικό δεν κινείται σε παραπλήσια λογική με διαφορετική όμως δράση, με ένταση των αστυνομικών ελέγχων και στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστών ενώ συνδράμει στους πολέμους και αποδέχεται ντιρεκτίβες να γίνεται η χώρα «τοίχος προστασίας» για τον σκληρό πυρήνα της Ευρώπης;
Ταυτόχρονα επιτίθενται οι «χρυσαυγίτες» σε δημοκράτες που με την αντιφασιστική τους δράση στέκονται εμπόδιο στη ναζιστική τους επέλαση. Όμως, οι ίδιοι ευαίσθητοι πολίτες είναι οι πρωτεργάτες της αντίστασης στην μνημονιακή, αντιλαϊκή πολιτική κυβέρνησης και δανειστών. Μήπως η ανοχή της κυβέρνησης σ’ αυτή τη δράση των ναζιστών είχε και αυτόν τον ανομολόγητο στόχο να κτυπηθούν δηλαδή όσοι εναντιώνονται στην πολιτική της;
Η καχυποψία με την οποία αντιμετωπίζουν τις προθέσεις της κυβέρνησης για μέτρα προστασίας του δημοκρατικού πολιτεύματος πολιτικά κόμματα και δημοκρατικές-αντιφασιστικές οργανώσεις είναι δικαιολογημένες αφού αυτά που προτείνονται είναι γενικά και αόριστα και όχι συγκεκριμένα για την συνολική αντιμετώπιση της εγκληματικής δράσης και επιδίωξης κατάλυσης του δημοκρατικού πολιτεύματος από την «Χρυσή Αυγή». Τούτος ο τόπος έχει περάσει πολλά και αν κάποιοι έχουν στο πίσω μέρος του μυαλού τους και άλλες σκέψεις για μια αυταρχική «δημοκρατία» να γνωρίζουν ότι θα βρουν απέναντί τους την συντριπτική πλειοψηφία του Ελληνικού λαού.
Καθαρές και ξάστερες κουβέντες και συγκεκριμένα μέτρα για την εξάλειψη της ιδεολογίας και δράσης της ναζιστικής οργάνωσης, με διεύρυνση της δημοκρατίας είναι το καθολικό αίτημα σήμερα. Η υπενθύμιση του τελευταίου αλλά όχι έσχατου άρθρου του συντάγματος ότι «το παρόν επαφίεται στο πατριωτισμό των Ελλήνων» έχει όσο ποτέ στο πρόσφατο παρελθόν την ιδιαίτερη σημασία του. Αυτά και ελπίζουμε ότι η όψιμη κυβερνητική αντίδραση στην ναζιστική πρόκληση να μην επαληθεύσει την ρήση «ώδινεν όρος και έτεκεν μυν»