Πού είναι τα μπλε φαγητά;

Τι δουλειά έχω εγώ να στέλνω κείμενο που έχει να κάνει με τη διατροφή; Ούτε μαγειρεύω συχνά (και αν το κάνω μιλάμε για καμιά μακαρονάδα ή ομελέτα)… ούτε καλλιεργώ τίποτε… ούτε παρακολουθώ ανάλογες στήλες και εκπομπές. Όμως αυτές τις μέρες ετοιμάζω μια παράσταση για παιδιά με άρωμα επιστήμης που έχει ως κύριο θέμα τα χρώματα που κρύβονται στο φως. Με αφορμή λοιπόν αυτό το θέμα η παράσταση των ηθοποιών (ηθοποιός σημαίνει φως, άλλωστε) ταξιδεύει τα παιδιά από το ουράνιο τόξο στον ήλιο και τους πλανήτες και από εκεί σε άλλα αστέρια και μετά πίσω στα καθημερινά, όπως το τι τρώμε.

Και εκεί εγείρεται το μεγάλο ερώτημα. Γιατί δεν υπάρχουν μπλε φαγητά; Αυτό το ερώτημα βασάνισε για λίγο και τον εκπληκτικό κωμικό Τζωρτζ Κάρλιν. Κάθε φορά που προσπαθώ να σκεφτώ μια μπλε φυσική τροφή, στο μυαλό μου έρχονται διάφορες που είναι στην πραγματικότητα αποχρώσεις του μωβ. Το μωβ δεν είναι πραγματικό φασματικό χρώμα όπως το βιολετί, αλλά συνδυασμοί μπλε και κόκκινου. Σε κάθε περίπτωση σκέτο το χρώμα μπλε είναι σπάνιο στο διατροφικό μας σύμπαν σε σχέση με άλλα χρώματα.

Προσπαθώντας να βρω την απάντηση διάβασα κάπου το εξής: «Γενικά μιλώντας υπάρχουν δύο κατηγορίες χημικών ουσιών που δίνουν χρώμα σε φαγώσιμα φυτά. Κίτρινο, πορτοκαλί, και κόκκινο παράγονται από χημικές ουσίες γνωστές ως καροτενοειδή, με γνωστό παράδειγμα το καρότο. Κόκκινο, μωβ και μπλε παράγονται από ενώσεις που ονομάζονται ανθοκυανίνες, και τις βρίσκει κανείς σε τροφές όπως τα σταφύλια και οι μελιτζάνες.».

Το κοινό χρώμα εδώ είναι το κόκκινο. Αν αναρωτηθούμε γιατί το κόκκινο τότε η απάντηση πρέπει να είναι λόγω του έντονου κοντράστ που κάνει με το πράσινο, το στάνταρ χρώμα που δίνει η χλωροφύλλη στα φυτά. Αν ένα φυτό δηλαδή θέλει το φρούτο ή λουλούδι του να ξεχωρίζει στο πράσινο τότε όσο πιο κόκκινο είναι τόσο καλύτερα. Αυτός είναι ίσως και ο λόγος που ακόμα και αν οι χρωστικές του μπλε υπάρχουν το αποτέλεσμα θα είναι μια απόχρωση του μωβ λόγω της κόκκινης πρόσμιξης.

Δεν γνωρίζω αν αυτή η εξήγηση είναι η μόνη αλλά ήθελα ακόμα και το χρώμα των φαγητών να αποτελέσει αφορμή για να σκεφτούμε και να μιλήσουμε για επιστήμη που βρίσκεται πίσω απ’ όλα.

Πηγή: protagon.gr