Το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά κερδίζει το κοινό του

Οι αριθμοί προκαλούν αισιοδοξία τόσο στον δήμαρχο της πόλης Βασίλη Μιχαλολιάκο, όσο και στον καλλιτεχνικό διευθυντή Παναγιώτη Τζαμαργιά, ο οποίος με ελάχιστο χρόνο και χρήματα συνέθεσε ένα ρεπερτόριο για τη μεταβατική περίοδο του θεάτρου, πριν δηλαδή περάσει στην ομαλή και συνεχόμενη λειτουργία.

Η «Ιλιάδα» για παράδειγμα του Στάθη Λιβαθινού, που πρωτοανέβηκε στο φεστιβάλ Αθηνών στην Πειραιώς, έδωσε στον Πειραιά 20 παραστάσεις οι οποίες συγκέντρωσαν 8.200 θεατές εκ των οποίων οι 2.000 ήταν μαθητές. Η Λαϊκή Ορχήστρα Μίκης Θεοδωράκης με τη Νένα Βενετσάνου και τον Λάκη Χαλκιά είχε πληρότητα 70%, ενώ το διήμερο τζαζ (με την ΚΟΑ και Manhattan Vibes – Κοντραφούρης και Simmons) είχε σχεδόν 100% πληρότητα, κάτι που δείχνει και τις τάσεις που επικρατούν πια στις δράσεις της Αθήνας και του Πειραιά. Ενώ η «Ρομαντική μου ιστορία» έχει επίσης πολύ μεγάλη ανταπόκριση.

Εχει ενδιαφέρον, όμως, ότι το κοινό του Πειραιά, περισσότερο απομονωμένο παρά συνηθισμένο εδώ και χρόνια σε θεατρικές δράσεις, ανταποκρίνεται από την πρώτη ημέρα στην κοινωνική πολιτική του ΔΘΠ. Η πρόταση να δουν παραστάσεις με ένα πακέτο-δώρο την περίοδο των εορτών κινητοποίησε πολλούς. Για παράδειγμα, το θέατρο προσφέρει στην τιμή των 29 ευρώ τρεις παραγωγές: «Το μαγικό βιολί» – «Η κόρη της καταιγίδος» – «Το πνεύμα των Χριστουγέννων». Επίσης με δύο εισιτήρια διακεκριμένης θέσης για την οπερέτα του Θεόφραστου Σακελλαρίδη μπορούν να έχουν ένα εισιτήριο δωρεάν για την όπερα για παιδιά «Το μαγικό βιολί».

Η οπερέτα του Θεόφραστου Σακελλαρίδη («Η κόρη της καταιγίδος») παρουσιάζεται 25, 26, 28, 29, 30/12 και τις έξι πρώτες ημέρες του Ιανουαρίου σε μουσική διεύθυνση Χαράλαμπου Γωγιού και σκηνοθεσία Αλέξανδρου Ευκλείδη, το «Μαγικό βιολί» της Μαριβίταs Γραμματικάκη στις 28, 29/12 και 4, 5, 11, 12 /1 σε μουσική του Νίκου Ξανθούλη και σκηνοθεσία της Λένας Γεωργιάδου, ενώ η εμπνευσμένη από τη νουβέλα του Καρόλου Ντίκενς παράσταση, «Το Πνεύμα των Χριστουγέννων», ιδέα του ηθοποιού Aκη Σακελλαρίου στις 27, 30/12 και 6/1.

Η κοινωνική πολιτική θα συνεχιστεί και στις επόμενες παραγωγές του ΔΘΠ που συνεχίζει τον Φεβρουάριο με τον «Αμλετ», που θα δούμε από τον Αιμίλιο Χειλάκη (ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας) αλλά τους «Καβγάδες στην Κιότζια» του Γκολντόνι, που σκηνοθετεί ο Βασίλης Παπαβασιλείου. Ο καλλιτεχνικός διευθυντής του πάντως προχωράει στον σχεδιασμό της επόμενης περιόδου, εξασφαλίζοντας τον Γιάννη Χουβαρδά και τον Νίκο Μαστοράκη. Τον πρώτο για το «Μακρύ ταξίδι της μέρας μέσα στη νύχτα» του Ο’ Νηλ και τον δεύτερο, για το «Εκ Πειραιώς» του Διονύση Χαριτόπουλου.

Εχει σημασία να υποστηριχτεί το Δημοτικό Θέατρο του Πειραιά. Εχει σημασία όμως να διαβάσει κανείς την ιστορία του στην εξαιρετική έκδοση «Δημοτικό Θέατρο Πειραιά», του Μουσείου Μπενάκη, που επιμελήθηκε ο Πλάτων Μαυρομούστακος. Οπως σημειώνει, η ιστορία του ΔΘΠ αποτελεί τυπική έκφραση της πορείας προς τον εκσυγχρονισμό και την αστικοποίηση: μια πορεία με παλινωδίες, αναβολές και ματαιώσεις, συγκρούσεις και αντιπαραθέσεις, που συχνά έθεσαν σε κίνδυνο το αρχικό όραμα. Συγχρόνως υπογραμμίζει το επιτακτικό πια αίτημα διαμόρφωσης μιας πολιτικής αναπτυξιακής παρέμβασης που θα το αναδείξει σε ένα σημαντικό πόλο θεατρικής και καλλιτεχνικής δραστηριότητας, ανάλογο με τον σημαντικό ρόλο που έχει το λιμάνι του Πειραιά για ολόκληρη τη Μεσόγειο.

Ενδιαφέροντα τα κείμενα όλων: Νίκου Πετρόπουλου, Νίκου Χαρκιολάκη, Γιώργου Χοροτζόγλου, Αρετής Ζουρνατζή, Γιώργου Λάσκαρη, Μάνου Στεφανίδη, Κατερίνας Μπρεντανού, αλλά συγκινητικότερο όλων οι στιγμές θεάτρου, οι μνήμες της πόλης από την Μάρω Καρδαμίτση- Αδάμη. Στο μικρό κείμενό της συμπυκνώνονται αναμνήσεις από το 1832 του Βαυαρού αρχαιολόγου Λουδοβίκου Ρος για την ωραία «δεξαμενή» έρημη και άδεια…», περιγραφές για τις παράγκες της περιοχής, τον Τούρκο τελώνη, τους ψαράδες, τους 600 κατοίκους της πόλης. Την εποχή που η Αθήνα ανακηρύσσεται Βασιλική Καθέδρα και Πρωτεύουσα του Ελληνικού Κράτους, τότε που οι αρχιτέκτονες Σταμάτης Κλεάνθης και Εντουαρντ Σάουμπερτ πήραν εντολή από τον Οθωνα «να διαγράψουν άνευ αναβολής σχέδιον της πόλεως». Ολα αυτά και μαζί θραύσματα αναμνήσεων και αφηγήσεις της γιαγιάς Αγλαΐας Αθηνέλλη-Καρδαμίτση.

Πηγή: kathimerini.gr