Του Φώτη Τζιβελόπουλου, υποψηφίου Δημοτικού Συμβούλου της «Κυνουρίας Γης»

Πέρασε ανεπιστρεπτί ο καιρός της ψεύτικης ευημερίας, του εγωισμού και της αδιάφορης ζωής.

Φτάσαμε σε εποχές που τα περιθώρια ”αφήστε με στην ησυχία μου” στένεψαν αρκετά.

«Ήρθε ,λοιπόν, η στιγμή για να αποφασίσουμε ότι πρέπει να απελευθερωθούμε απ’ όλα αυτά και να καταλάβουμε – επιτέλους – πως μέσα από το συλλογικό θα την παλέψουμε, μέσα από το μαζί κι όχι από το εγώ.

Η ανθρώπινη υπόσταση για να διατηρηθεί στο ακέραιο, χρειάζεται να συνεργάζεται, να ανήκει και να είναι αλληλέγγυα.

Να νιώθουμε πως έχουμε δύναμη επειδή ακριβώς είμαστε μαζί με άλλους ανθρώπους και έχουμε ρίξει στα κάτεργα την μοναξιά που μας πνίγει και την αδιαφορία που καλλιεργήθηκε τόσα χρόνια.

Έτσι αναδεικνύεται η αξία μας, ο ανθρωπισμός μας, η καθαρότητα της ψυχής μας…συνέχεια