Οι επερχόμενες αυτοδιοικητικές εκλογές γίνονται σε ένα πρωτόγνωρο κοινωνικό πεδίο. Είναι η λαίλαπα των μνημονίων που έχει ισοπεδώσει το μεγαλύτερο μέρος του κοινωνικού ιστού. Αυτό οδηγεί στο συμπέρασμα ότι οι αυτοδιοικητικές εκλογές είναι περισσότερο πολιτικές από ποτέ και οφείλουμε να μην τις αντιμετωπίζουμε απομονωμένα από την κεντρική πολιτική σκηνή. Από την στιγμή μάλιστα, που η τοπική αυτοδιοίκηση αποτέλεσε ένα από τα μεγαλύτερα θύματα των μνημονίων, από τη στιγμή που αφυδατώθηκε από τις αυτοτελείς τις δυνατότητες και έχει μετατραπεί σε έναν φοροεισπρακτικό μηχανισμό, πειθήνιο όργανο της κεντρικής εξουσίας, έπαψε να αποτελεί ένα αυτόνομο πεδίο πολιτικής παρέμβασης.
Οφείλουμε να ανακτήσουμε το αυτόνομο ρόλο της σε σχέση με την κεντρική πολιτική εξουσία και να την μετασχηματίσουμε σε μια τοπική κυβέρνηση με κέντρο τον άνθρωπο, τις ανάγκες και τις δυνατότητες του. Για να πραγματοποιηθεί αυτό είναι απαραίτητο να δώσουμε ένα τέλος σε κάθε κατεστημένη συνήθεια του παρελθόντος, όπως για παράδειγμα να ψηφίζουμε τον αρεστό/ους της επιλογής μας με βάση πελατειακά κριτήρια και όχι με κριτήρια αμιγώς πολιτικά. Την στιγμή μάλιστα που μεγάλο μέρος αυτών των επιλογών μας οδήγησαν εδώ που βρισκόμαστε σήμερα.
Είναι στοίχημα λοιπόν σε επίπεδο τοπικής κοινωνίας, η ένωση όλων των κοινωνικών δυνάμεων του δήμου, των συλλόγων γονέων και κηδεμόνων, των πολιτιστικών-εξωραϊστικών-αθλητικών και τοπικών επαγγελματικών συλλόγων της περιοχής, όλων των ενεργών πολιτών με σκοπό να δημιουργηθεί ένα ευρύτερο πολιτικό αυτοδιοικητικό κίνημα που θα συνοδεύει την συνολική προσπάθεια ανατροπής αυτής της κατάστασης που βιώνουμε σήμερα. Οποιαδήποτε δημοτική αρχή και να υπάρξει σήμερα, με τον αποδεκατισμό που έχει υποστεί ο θεσμός της τοπικής αυτοδιοίκησης, δεν θα καταφέρει να κάνει πολλά πράγματα. Οι πόροι των δήμων έχουν σαφώς περιοριστεί και οι επιλογές για αναπτυξιακά έργα είναι σαφώς περιορισμένες. Συνεπώς χρειάζεται να υπάρχει πολιτική βούληση, κοινωνική κίνηση, συμμετοχή, έλεγχος και διαφάνεια σε όλες τις δομές του δήμου και αυτά ξεκινάνε πρώτα από όλα από εμάς τους ίδιους, τους καθημερινούς απλούς πολίτες αυτής της κοινωνίας.
Αρχικά θα πρέπει να διευρυνθεί το κέντρο λήψης των αποφάσεων του δήμου και να δοθεί έμφαση σε θεσμούς λαϊκής συμμετοχής. Τέρμα στη λογική συγκεντρωτικής λειτουργίας, όπου λίγοι λαμβάνουν τις αποφάσεις στα τεκταινόμενα του δήμου. Αντίθετα για να είναι ένα πολιτικό σχέδιο επαρκές και ολοκληρωμένο θα πρέπει να ξεκινάει από τις ίδιες τις γειτονιές. Προγραμματικός στόχος θα μπορούσε να είναι η αντικατάσταση του κοινότυπου προϋπολογισμού με το συμμετοχικό προϋπολογισμό. Αυτή η διαδικασία τροφοδοτεί την συμμετοχή των πολιτών στη λήψη αποφάσεων που σχετίζονται με τους στόχους και την κατανομή των δημοσίων επενδύσεων σε τοπικό επίπεδο με διαφανή και αναλογικό τρόπο . Είναι μια διαρκής διαβούλευση μεταξύ της δημοτικής αρχής και των πολιτών που αφορά τις προτάσεις του προϋπολογισμού, η οποία αναπτύσσεται καθ' όλη τη διάρκεια του έτους, με στόχο να καταρτιστεί μια πρόταση προϋπολογισμού για το επόμενο έτος διαχείρισης, που θα έχει ως βάση τα πραγματικά αιτήματα των πολιτών. Μέσα από αυτή τη διαδικασία αφενός επιτυγχάνεται ο εκδημοκρατισμός των τοπικών θεσμών ενώ αφετέρου λειτουργεί ως δικλείδα ασφαλείας για να μην υπάρχει κακή διαχείριση των χρημάτων από την αρμόδια αρχή.
Κατ' αυτόν τον τρόπο, συνταγή επιτυχίας είναι η συμμετοχή των πολιτών σε τοπικούς φορείς της περιοχής, η δημιουργία λαϊκών συνελεύσεων, η συμμετοχή στα τοπικά κινήματα και τις αντιστάσεις, η πολιτισμική δραστηριότητα και κάθε άλλη μορφή συλλογιστικής που ξεκινάει με γνώμονα την δημοκρατία και το κοινωνικό γίγνεσθαι.
Για τη κοινωνική πολιτική στον δήμο θα πρέπει να υπάρχει διάκριση μεταξύ φιλανθρωπίας και αλληλεγγύης. Πρέπει να αποτελεί άγνωστη έννοια η υποκρισία ορισμένων οικονομικών κέντρων, μεμονωμένων προσωπικοτήτων που κάνουν φιλανθρωπία. Η αυτοοργάνωση των εγχειρημάτων σε συνδυασμό με την αλληλεγγύη που αναπτύσσεται στην κοινωνία συμβαδίζει άρρηκτα με κάθε διαδικασία ανατροπής παλαιοκομματικών πρακτικών. Η τοπική αυτοδιοίκηση ως πρώτη οργανωμένη μορφή διοίκησης μπορεί να πρωτοστατήσει ώστε να επιτυγχάνεται η αλληλεγγύη η οποία αποτελεί ανάχωμα στον ατομισμό της εποχής μας και στον κοινωνικό κανιβαλισμό. Με τελικό σκοπό να ανατραπεί κάθε κατεστημένη αντίληψη, όπως είναι και η φιλανθρωπία.
Είναι σημαντικό τέλος στοίχημα για το μέλλον της κοινωνίας συνολικά και των τοπικών κοινωνιών ειδικότερα, να εκφραστεί ένα κοινωνικό ρεύμα αντίδρασης, αρχής γενομένης από τις αυτοδιοικητικές εκλογές, τις περιφερειακές και την ευρωβουλή,
“τρεις κάλπες =>ένα δυναμικό κοινωνικό ρεύμα αντίδρασης”
Απο την Freepen.gr,