Η ιστορία εκτυλίσσεται σε κάποια παραλιακή!! πόλη. Τα «κατάλοιπα» της Τουρκοκρατίας, οι κοτζαμπάσηδες, διαφέντευαν την πόλη και τους ανθρώπους της, οι δύο μακροβιότεροι (κοτζαμπάσηδες) κυριάρχησαν από τη δεκαετία του 20 μέχρι σχεδόν την μεταπολίτευση (1974), «κανονίζοντας» ακόμα και τις ζωές των ανθρώπων.

Δύσκολα χρόνια οι δουλειές λιγοστές, η φτώχεια σε έκανε να πέφτεις στην ανάγκη τους, τα λίγα ψίχουλα που έδιναν είτε με μορφή εργασίας είτε με τη μορφή «δανείου!» τα έπαιρναν πίσω με «αίμα», ο Σάιλοκ μπροστά τους φάνταζε αχαμνός!!

Και όπως συνηθίζονταν οι προαναφερόμενοι ήταν και «κομματάρχες» της ίδιας παράταξης (συντηρητικής) αλλά διαφορετικών υποψηφίων, μέρες που πλησίαζαν εκλογές, σαν και σήμερα, έδιναν εντολή στα ταβερνεία να «φιλεύουν» τους ψηφοφόρους και να τα χρεώνουν στο λογαριασμό τους, είναι πλεονασμός!! να πούμε ότι οι κληρονόμοι των προαναφερόμενων καταστημάτων μαζικής εστίασης ακόμα περιμένουν να εξοφληθούν οι «ανοιχτοί» λογαριασμοί των κομματαρχών από τον «άλλο κόσμο!!»

Την ημέρα των εκλογών ο «δυστυχής!!» ψηφοφόρος έπρεπε να διασχίσει τον μοναδικό δρόμο που οδηγούσε στο εκλογικό τμήμα, εκεί πάθαινε τον «θάνατο της αλεπούς», καθώς τα σπίτια των κοτζαμπάσηδων ήταν επί της ίδιας οδού και σε κοντινή απόσταση μεταξύ τους, ο εκλογέας πέρναγε από τον «Άννα στον Καϊάφα» με το σταυρωμένο ψηφοδέλτιο που του έδινε ο κάθε «αφέντης!!» που καιροφυλακτούσε σαν τον Προκρούστη. Φτάνοντας στο εκλογικό τμήμα ο ψηφοφόρος ήταν αλλόφρων, μην γνωρίζοντας που να «γύρει» γιατί τα ψηφοδέλτια ήταν σημαδεμένα και στο τέλος θα του ζήταγαν και τα «ρέστα!».

Αϊ σιχτίρ.

Μανώλης Βόρτζος

Σ.Σ: Σήμερα οι «κοτζαμπάσηδες» έχουν ενδυθεί άλλη προβιά, τους βλέπουμε γύρω μας με κοστούμια «Πιέρ Τσουβαλέν!!» smartphones και tablets, όμως το δόλωμα οι «θέσεις εργασίας» παραμένει «σταθερή αξία!!» και οι τρόποι «εκμαυλισμού» των συνειδήσεων έχουν γίνει «ηλεκτρονικοί!!»