Μήπως τελικά το Διαδίκτυο είναι η «μαγική» συνταγή για την καταπολέμηση ή την επιβράδυνση της γεροντικής ανίας και άνοιας; Ολα δείχνουν ότι η απάντηση είναι θετική: η συστηματική χρήση του Διαδικτύου λειτουργεί ευεργετικά τόσο στην πνευματική ευεξία όσο και στην ψυχική υγεία των υπερηλίκων
Στην υπερτεχνολογική ψηφιακή εποχή μας το να ζει κανείς αποκλεισμένος από το Διαδίκτυο συνιστά κυριολεκτικά μια νέα μορφή πνευματικής και κοινωνικής ένδειας, θύματα της οποίας είναι όχι μόνο οι τεχνολογικά υπανάπτυκτοι λαοί αλλά και μια μεγάλη κατηγορία πολιτών στην ανεπτυγμένη Δύση: τα άτομα της τρίτης ηλικίας.
Τα αίτια αυτού του νέου κοινωνικού αποκλεισμού δεν έχουν να κάνουν τόσο με τη φυσιολογική κατάπτωση ή τη διανοητική «ανεπάρκεια» των υπερηλίκων όσο με το γεγονός ότι οι νέες υπολογιστικές-ψηφιακές τεχνολογίες δεν είναι αρκετά «φιλικές προς τους ηλικιωμένους» (elder friendly, όπως αποκαλείται αγγλιστί από τους ειδικούς). Εντούτοις, οι νέες τεχνολογίες -από τα κινητά τηλέφωνα μέχρι τους υπολογιστές- έχουν ήδη μπει για τα καλά στη ζωή πολλών υπερηλίκων με ιδιαίτερα ευεργετικές, όπως θα δούμε, συνέπειες για την ψυχοσωματική και τη διανοητική τους υγεία.
Η ζωή στην τρίτη ηλικία γίνεται ολοένα και πιο «ψηφιακή». Η εξοικείωση των σημερινών ηλικιωμένων με την ψηφιακή τεχνολογία δεν συμβάλλει μόνο στην ψυχοσωματική τους υγεία. Αποτελεί και αναφαίρετο πολιτικό τους δικαίωμα: το δικαίωμα στη γνώση, στην ελευθερία επιλογής των πηγών πληροφόρησης και στην ισότιμη συμμετοχή στα κοινωνικά δρώμενα, χωρίς ηλικιακούς ή φυλετικούς αποκλεισμούς
Επειτα από κάποια ηλικία, το να καταφέρει ένα άτομο να ακολουθεί και να εφαρμόζει τις πρόσφατες τεχνολογικές εξελίξεις δεν είναι καθόλου εύκολο, αφενός για καθαρά νευρολογικούς λόγους και αφετέρου επειδή οι εταιρείες που σχεδιάζουν τα νέα τεχνολογικά προϊόντα στοχεύουν σχεδόν αποκλειστικά σε ένα πολύ νεότερο αγοραστικό κοινό.
Για να καλυφθεί αυτό το ηλικιακό χάσμα ως προς τη δυνατότητα χρήσης των νέων ψηφιακών τεχνολογιών εκπονούνται συνεχώς νέα -δημόσια και ιδιωτικά- εκπαιδευτικά προγράμματα που απευθύνονται αποκλειστικά σε άτομα κάποιας ηλικίας, π.χ. από 55 έως 85 ετών.
Παρ’ όλα αυτά, το τεχνολογικό χάσμα μεταξύ των γενεών παραμένει βαθύ, επιβαρύνοντας ακόμη περισσότερο τις υπάρχουσες γενεαλογικές διαφορές, γεγονός που έχει σοβαρές συνέπειες όχι μόνο για τους ψηφιακά αναλφάβητους υπερήλικες αλλά και για το σύνολο της κοινωνίας.
Αποτελεί λοιπόν επιτακτική κοινωνική ανάγκη να κατανοήσουμε τα πραγματικά υποκειμενικά και αντικειμενικά αίτια που οδηγούν σήμερα στον τεχνολογικό και άρα κοινωνικό αποκλεισμό των πιο ηλικιωμένων πολιτών…συνέχεια