Εκβολή Μουστού
Του Παν. Βέμμου
Η διαφθορά είναι διαχρονικό πρόβλημα της χώρας. Ξεκινά με την ίδρυση του νεοελληνικού κράτους και συνδέεται άρρηκτα με την άρχουσα τάξη και την εξάρτησή της από τις μεγάλες δυνάμεις. Έτσι, ας μη ξεχνάμε τα δάνεια του Αγώνα από την Αγγλία το ρόλο που διαδραμάτησαν στην εμφύλια διαμάχη και στην επιβολή της πολιτικής της υποτέλειας. Αλλά και πρόσφατα να θυμηθούμε τις «αγορές του αιώνα», τις μίζες της Siemens και άλλα πολλά. Για το υπαρκτό αυτό πρόβλημα, παρά την ένταση και έκταση που παίρνει σε κάποιες περιόδους, ελάχιστα στοιχεία έρχονται στο φως και κατά κανόνα «κουκουλώνονται» από τις πολιτικές αρχές και τη δικαιοσύνη, αφού το πολιτικό σύστημα έχει θεσμοθετήσει το πλαίσιο της παραγραφής και απαλλαγής. Είναι χρήσιμο να θυμηθούμε τον Πλάτωνα στην Πολιτεία Α «Και καθεμιά εξουσία φτιάχνει τους νόμους κατά το δικό της συμφέρον, η δημοκρατία τους φτιάχνει δημοκρατικούς, η τυραννίδα τυραννικούς, το ίδιο και οι άλλες εξουσίες. Και θεσπίζοντας τους νόμους διακηρύχνουν ότι δίκαιο για όσους διατελούν υπό την εξουσία τους είναι το δικό τους, των εξουσιαστών, το συμφέρον, κι όποιον ξεστρατίζει από αυτό τον τιμωρούν» μετάφραση Ν.Μ. Σκουτερόπουλος σ. 58-59.
Οι μεγάλες υποθέσεις διαφθοράς είναι η κορυφή του παγόβουνου, ανάλογα προβλήματα εμφανίζονται και σε τοπικό επίπεδο που όλα μαζί συνέβαλαν στην οικονομική κρίση και στη χρεωκοπία της χώρας. Στην εξελισσόμενη προεκλογική περίοδο οι υποψήφιοι ελάχιστα ασχολούνται με τη διαφθορά και τα σκάνδαλα, αφού η ανάδειξή τους οδηγεί στις ευθύνες του πολιτικού συστήματος και των θεσμικών και εξωθεσμικών πολυεθνικών κέντρων που είναι ζήτημα που δεν πρέπει ούτε στο ελάχιστο να θιγούν, κατά την κρατούσα αντίληψη.
Ο σιδηρόδρομος της Πελοποννήσου είναι το πρώτο. Από τη δεκαετία του ‘80 άρχισε η εγκατάλειψή του. Στις αρχές της δεκαετίας του 2000 αποφασίσθηκε ο «εκσυγχρονισμός» του. Διατέθηκαν πάνω από 50 εκατ. ευρώ για να οδηγηθεί σε «αναστολή λειτουργίας». Μια «προβληματική» δημόσια επιχείρηση ο ΟΣΕ πλήρωνε σχεδόν δύο χρόνια τους υπαλλήλους σε μια γραμμή που δεν λειτουργούσε, αυτά δεν αποτελούν πράξεις καταχρηστικής διαχείρισης δημοσίου πλούτου; Στην προσπάθεια μαζικών φορέων της περιοχής να διεκδικήσουν τη λειτουργία του στρατηγικής σημασίας μέσου μεταφοράς το διέσπασαν φιλοκυβερνητικοί παράγοντες πρώτα στη Μεσσηνία υποσχόμενοι επέκταση του προαστιακού της Πάτρας μέχρι την Καλαμάτα και τώρα ο κ. Μανιάτης, υπουργός περιβάλλοντος, με την εξαγγελία σύνδεσης της Αργολίδας με τον προαστιακό και τουριστική και μόνο αξιοποίηση. Φαίνεται ότι για την Κυβέρνηση προείχαν η χρεωκοπία, «ιδιωτικοποίηση» του ΟΣΕ και η εξυπηρέτηση της ΚΟΣΚΟ, παρά η λειτουργία του σιδηροδρόμου και η πρόοδος του τόπου.
Δεύτερο ζήτημα είναι το λιμάνι του Λεωνιδίου. Ένα έργο προβληματικό απ’ την μελέτη του, έπαθε σημαντικές βλάβες κατά την κατασκευή του, δεν παραλείφθηκε από το δημόσιο που πλήρωσε μάλιστα και παράνομη υπέρβαση. Τι σημασία είχε αν καταλογίσθηκαν ευθύνες από επιτροπή της Νομαρχίας, του Σώματος Επιθεωρητών Ελεγκτών Δημόσιας Διοίκησης (ΣΕΕΔΔ), του Συνηγόρου του Πολίτη και του ΓΕΝ, αρχές και δικαιοσύνη σιώπησαν. Πριν λίγα χρόνια και πάλι το προβληματικό λιμάνι έπαθε σοβαρές ζημιές και πάλι οι αρχές σιωπούν…
Τρίτο θέμα είναι οι καταπατήσεις δημοσίων εκτάσεων, οι εκχερσώσεις, οι πυρκαγιές και τα μπαζώματα στους υδροβιότοπους Μουστού και Μπαταρόλα. Εκτάσεις που πουλήθηκαν από το δημόσιο και αποδεδειγμένα δεν ξοφλήθηκαν θεωρούνται ιδιωτικές. Τα «λάθη» που αναγνωρίζονται στον καθορισμό του αιγιαλού ποτέ δεν διορθώνονται. Περιοχές που είχαν αρχικά ενταχθεί στο Οικολογικό Πάρκο «Πάρνωνα-υγρότοπου Μουστού» χαρακτηρίζονται οικότοποι και εκδίδονται παράνομα άδειες. Το Υπουργείο Περιβάλλοντος, γίνεται στην περίπτωση αυτή, υπουργείο εξυπηρέτησης πολιτικών προσώπων και συμφερόντων, αφού «ξεχνά» τις γνωμοδοτήσεις του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, του Γνωμοδοτικού Συμβούλου του Υπουργείου Οικονομικών, του ΣΕΕΔΔ, της Κτηματικής Εταιρείας του Δημοσίου, του ΓΕΝ και δεν διεκδικεί το δημόσιο συμφέρον. Δεν είναι τυχαία η απουσία πολιτικής αγωγής σε κρίσιμες δίκες που τέθηκαν στο αρχείο για δικονομικούς λόγους και εξυπηρετήθηκαν έτσι μεγάλα συμφέροντα.
Τέταρτο ζήτημα είναι ο αντισυνταγματικός διορισμός εκατοντάδων Εκπαιδευτικών σε δυσπρόσιτα σχολεία της Αρκαδίας και η άμεση απόσπασή τους, γεγονός που αποτέλεσε μια «βιομηχανία» εξυπηρέτησης ημετέρων. Τα στοιχεία αυτά που επιβεβαίωσε και το ΣΕΕΔΔ, διαβιβάσθηκαν στις πολιτικές και δικαστικές αρχές και παρά την έναρξη προκαταρκτικής εξέτασης οδεύουν στην οδό της παραγραφής. Να σημειώσουμε ότι πολλά από τα σχολεία που διορίσθηκαν 30 και πάνω εκ/κοί έκλεισαν από τα πρώτα χρόνια της οικονομικής κρίσης, στερώντας σε νέους το δικαίωμα να έχουν πρόσβαση στη μάθηση και τη γνώση.
Τελευταίο, αλλά όχι έσχατο, θέμα είναι η πληρωμή μελέτης ύψους ενός εκατομμυρίου ευρώ για το οδικό έργο παράκαμψης του Καστριού. Το αίτημα γι’ αυτή τη μελέτη δεν γνωρίζουμε ποιος υπέβαλε, αφού η Νομαρχία αρνήθηκε ότι ήταν δικό της, και ο νόμος δεν επέτρεπε τμηματική μελέτη αφού ως έργο θεωρούνταν ο δρόμος Χανι Κουβλή-Άγιος Πέτρος-Άστρος. Βέβαια το έργο αυτό ποτέ δεν εκτελέσθηκε γιατί όπως ανεφέρθηκε στη συζήτηση στο Νομαρχιακό Συμβούλιο ήταν ανέφικτο λόγω του υψομέτρου (1200 μ.) και του σαθρού εδάφους.
Δεν περιμένουμε διάλογο και απαντήσεις απ’ αυτούς που διαχειρίστηκαν αυτές τις υποθέσεις, την απάντηση την έχει δώσει ο Πλάτωνας πριν 2500 χρόνια. Ο ΣΥΡΙΖΑ όμως, όταν μάλιστα ήταν στο 4%, στα περισσότερα απ’ αυτά τα ζητήματα πήρε θέση. Όταν έγινε 27% ελάχιστα μίλησε. Η αυριανή κυβέρνησή του, αν επιβεβαιωθούν οι δημοσκοπήσεις, τι θα κάνει;
Ο Λαός όμως, αν θέλει, να έχει και αύριο πρέπει να διδάσκεται από το παρελθόν του και να διαμορφώνει τις εξελίξεις. Αυτό δεν μπορεί να είναι φαινόμενο μιας ημέρας, των εκλογών, όσο σημαντικές κι αν είναι, αλλά της καθημερινής του δράσης. Η δημοκρατία για να έχει προοπτική και να υπηρετεί τα συμφέροντα του λαού οφείλει να μην συμβιβάζεται με τα όποια κατεστημένα συμφέροντα αλλά να τα αμφισβητεί και εντέλει να τα ανατρέπει. Σε αντίθετη περίπτωση ο συμβιβασμός, με αυτά δεν οδηγεί ούτε στη διατήρησή της, αλλά στον σταδιακό της περιορισμό και την εξάλειψή της.