Οταν εμείς «ανοίγουμε» την πόρτα στους διαρρήκτες

Στο μεγάλο κεντρικό τραπέζι, τα πάντα γυαλίζουν. Ασημένια σερβίτσια, μαργαριταρένια περιδέραια, πανάκριβα ρολόγια, κινητά, οθόνες plasma και… «Συγγνώμη, αυτή είναι Birkin;», ρωτάω την αστυνόμο Α΄ Βασιλική Σεργιάννη, σταματώντας για λίγα δευτερόλεπτα το κασετοφωνάκι. «Ω, ναι», μου χαμογελάει εκείνη, αντιλαμβανόμενη προς τι η διακοπή. Πού να φανταζόμουν ότι απ’ όλα τα μέρη του κόσμου, θα έβλεπα για πρώτη φορά από κοντά τη χιλιοτραγουδισμένη τσάντα-μύθο της Hermes, το Αγιο Δισκοπότηρο του Sex and the City, στην Αίθουσα Επιχειρήσεων της Ασφάλειας Αττικής, στον 11ο όροφο της ΓΑΔΑ.
Εδώ είναι συγκεντρωμένα τα κλοπιμαία από την τελευταία μεγάλη επιχείρηση του Τμήματος Δίωξης Εγκλημάτων κατά Ιδιοκτησίας, που ολοκληρώθηκε με επιτυχία την περασμένη εβδομάδα. Οι αστυνομικοί εξάρθρωσαν πολυμελή σπείρα που είχε διαπράξει σειρά κλοπών και ληστειών σε σπίτια σε όλη την Αττική. Η οργάνωση φαίνεται ότι στρατολογούσε γυναίκες που εργάζονταν ως οικιακές βοηθοί ή αποκλειστικές νοσοκόμες, οι οποίες τους παρείχαν κρίσιμες πληροφορίες για τις ώρες που οι ιδιοκτήτες έλειπαν, πού φυλούσαν τα χρήματα και τα πολύτιμα αντικείμενα, ποιες είναι οι ενδεδειγμένες πύλες εισόδου κ.ο.κ.
«Αν και σπάνια οι ομάδες αλλάζουν τρόπο δράσης», λέει η κ. Σεργιάννη. «Οσοι σπάζουν αφαλούς στις πόρτες ασφαλείας, σπάνια θα κάνουν αναρριχήσεις, όσοι δουλεύουν με κλειδιά πασπαρτού σπάνια θα κάνουν ριφιφί. Οταν κάτι τους βολεύει, με αυτό συνεχίζουν».
Οι κλοπές και οι ληστείες σε σπίτια απασχολούν τελευταία ιδιαίτερα την Υποδιεύθυνση Δίωξης Εγκλημάτων κατά Ζωής και Ιδιοκτησίας της Ασφάλειας Αττικής. Εκτός του ότι λόγω των νέων μέτρων ασφαλείας, οι τράπεζες είναι πια off limits για τους ληστές, που, όπως είναι αναμενόμενο, άρχισαν να αναζητούν αλλού λεία, η συζήτηση για ενδεχόμενο Grexit και άδειασμα των τραπεζικών λογαριασμών έστρεψε ακόμη πιο απειλητικά το βλέμμα των εγκληματικών ομάδων στις οικίες. «Ακόμη και αν ο κόσμος δεν σήκωσε τελικά τα χρήματά του, το γεγονός ότι ακούστηκε τόσο έντονα ήταν αρκετό».
Κι αν τα κοσμήματα τα κρύβουμε «παραδοσιακά» στην κρεβατοκάμαρα («προφανώς έχουμε την αίσθηση ότι όταν κοιμόμαστε πιο κοντά στα πολύτιμα αντικείμενά μας είναι πιο ασφαλή»), τα χρήματα τα κρύβουμε σε όλα τα πιθανά και απίθανα μέρη. «Παντού. Από τη συρταριέρα στην είσοδο μέχρι την κουζίνα. Το βέβαιο είναι ότι αν μπουν 2-3 άτομα και έχουν χρόνο ή και ενημέρωση από κάποιον του σπιτιού, θα τα βρουν». (Σημειώνεται, πάντως, ότι σε ελάχιστες υποθέσεις έχει αποδειχθεί εμπλοκή οικιακής βοηθού.) Μολονότι στην Ελλάδα δεν υπάρχουν σχετικά στοιχεία, από παλαιότερη έρευνα του Marist College των ΗΠΑ (2012) είχε προκύψει ότι το δημοφιλέστερο σημείο του σπιτιού όπου κρύβουν οι καταναλωτές χρήματα είναι η κατάψυξη, με το συρτάρι, το στρώμα και τη γυάλα με τα μπισκότα να ακολουθούν. «Πάντως, κάποια στιγμή είχαμε παρατηρήσει ότι η κουζίνα είναι το σημείο του σπιτιού που ψάχνουν λιγότερο οι διαρρήκτες», αναφέρει η κ. Σεργιάννη. Από τις υποθέσεις που χειρίζεται το Τμήμα προκύπτει επίσης ότι πολύ συχνά αφαιρούνται από σπίτια χρυσές λίρες. «Ναι, απ’ ό,τι φαίνεται έχουμε πολλές χρυσές λίρες».
Το βέβαιο είναι ότι από τον κίνδυνο διάρρηξης ή ληστείας δεν εξαιρείται καμία γειτονιά της Αθήνας. «Τις περισσότερες φορές αυτές οι ομάδες παίρνουν ένα λεωφορείο, πάνε σε μια περιοχή και τσεκάρουν σε ποιο σπίτι μπορούν να μπουν. Μπορεί να “επισκεφθούν” πολλές πολυκατοικίες σε μία φορά. Θα ανέβουν όλους τους ορόφους και, εάν είναι απ’ αυτούς που “δουλεύουν” πόρτες ασφαλείας, θα ελέγξουν ποιες από αυτές μπορούν να “χτυπήσουν”. Είτε θα περιμένουν απέξω μήπως ακούσουν θόρυβο είτε θα χτυπήσουν το κουδούνι να δουν αν είναι κάποιος μέσα. Αν τους βολεύει, θα την ανοίξουν, αν όχι, θα πάνε παρακάτω».
Το πλέον εύκολο, πάντως, για τους διαρρήκτες είναι να αποκτήσουν πρόσβαση στην πολυκατοικία. «Πολύ συχνά βρίσκουν την πόρτα της εισόδου ανοιχτή ή χτυπούν τα κουδούνια και κάποιος ανοίγει χωρίς να ρωτήσει. Αυτό είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα. Δεν δίνουμε σημασία. Μπορεί να ακούσουμε ένα θόρυβο δίπλα μας και να μην ασχοληθούμε ή να δούμε έναν άγνωστο άνθρωπο να ανεβοκατεβαίνει τις σκάλες και να μην τον ρωτήσουμε ποιος είναι και πού πάει». Κάνουμε και χειρότερα λάθη. «Εβαλαν όλοι πόρτες ασφαλείας και δεν τις κλειδώνουν!», λέει με φανερή αγανάκτηση. «Ή αφήνουν σημείωμα στο θυροτηλέφωνο στον κούριερ που περιμένουν “επιστρέφω σε δύο ώρες”. Ωραία, ο κλέφτης της γειτονιάς τούς ευχαριστεί πάρα πολύ!», συμπληρώνει χαριτολογώντας. «Θέλει λίγο περισσότερο νοιάξιμο και για μας και για τον διπλανό μας».
Εάν, δε, συμβεί το κακό, τα λάθη και πάλι διαδέχονται το ένα το άλλο. Η κ. Σεργιάννη μού δείχνει τα πολύτιμα αντικείμενα που βρίσκονται πάνω στο τραπέζι. «Πολλά από αυτά δεν ξέρουμε σε ποιον ανήκουν, γιατί το θύμα δεν έκανε καταγγελία στην αστυνομία. Επικρατεί η άποψη ότι και να το κάνω, δεν θα τους πιάσουν και ότι θα έρθει η σήμανση στο σπίτι και θα τα κάνει χάλια. Είναι λάθος». Ανάμεσα στα κλοπιμαία είναι και μια εντυπωσιακή επαγγελματική φωτογραφική μηχανή. «Ούτε αυτή ξέρουμε πού ανήκει. Αλλά ίσως βρούμε την άκρη. Μια άλλη φορά, είδαμε τις φωτογραφίες, πέσαμε πάνω σε μια βάφτιση που φαινόταν μια πινακίδα αυτοκινήτου και κάπως έτσι φτάσαμε στον ιδιοκτήτη».

Πηγή: kathimerini.gr