Η λεωφόρος της επαιτείας

Το πιο σκληρό πρόσωπο της ανθρωπιστικής κρίσης αντικρίζουν κάθε μέρα οι πολίτες που περπατούν στους κεντρικούς δρόμους της Αθήνας και περνούν δίπλα από τους δεκάδες επαίτες, οι οποίοι ζητούν λίγα χρήματα για να επιζήσουν.

Είτε πρόκειται για πολίτες που έχουν εξαντλήσει κάθε άλλη διέξοδο στη ζωή τους, είτε για μετανάστες που παγιδεύτηκαν στην Αθήνα, είτε για θύματα κυκλωμάτων, η πραγματικότητα είναι ότι ?σύμφωνα με συντηρητικές εκτιμήσεις? περίπου 10.000 άνθρωποι κερδίζουν τα απολύτως απαραίτητα ως επαίτες, ενώ οι πρόσφατες αλλαγές στο καθεστώς των κέντρων κράτησης δημιουργούν φόβους για επιδείνωση του φαινομένου.

Μια βόλτα στην οδό Πανεπιστημίου αποκαλύπτει σε μικρογραφία όσα συμβαίνουν σε ολόκληρη την Αθήνα, με πολλούς ανθρώπους καθισμένους σε πεζούλια, αναπηρικές καρέκλες ή στο πεζοδρόμιο να ζητούν από τους περαστικούς να τους βοηθήσουν από το υστέρημά τους. Οι περισσότεροι από αυτούς βρίσκονται στην πλευρά της Πανεπιστημίου που είναι πιο κοντά στην πλατεία Συντάγματος και στους δρόμους με τα πολυτελή ή πιο δημοφιλή καταστήματα του Κέντρου, όπως είναι η Βουκουρεστίου και η Αμερικής.

Αυτά είναι και τα σημεία για τα οποία καλούνται να πληρώσουν «ενοίκιο» σε συμμορίες που παίρνουν το μεγαλύτερο ποσοστό των χρημάτων. Οπως λέει στο «Εθνος» ο επικεφαλής της ομάδας streetwork της αστικής μη κερδοσκοπικής εταιρείας Emfasis, Τάσος Σμετόπουλος: «Σε σημεία που θεωρούνται ''μαγαζιά γωνία'' υπάρχει ''ενοίκιο''. Εχουμε δει ανθρώπους να πηγαίνουν και να παίρνουν χρήματα από τους επαίτες για το πόστο τους ή να διώχνουν άλλους που προσπαθούν να σταθούν σε ένα σημείο».

Ο κ. Σμετόπουλος λέει ότι τα τελευταία χρόνια η κατάσταση είναι σταθερά κακή και επισημαίνει ότι οι επαίτες μπορεί να είναι «επαγγελματίες» ή άνθρωποι που καταφεύγουν σε αυτήν την επιλογή για να μην αναγκαστούν να κλέψουν. «Είναι τέτοια η δομή της ελληνικής κοινωνίας που, πριν βρεθεί στον δρόμο, ο επαίτης έχει κάνει μια διαδρομή στο περιβάλλον του. Μπορεί να του συνέβη κάτι το 2011 και να τον συναντήσουμε στον δρόμο το 2014. Τους περισσότερους τους γνωρίζουμε με το όνομά τους και η επαιτεία είναι για πολλούς μόνο ένα στοιχείο της κατάστασής τους. Το βράδυ μπορεί να τους συναντήσουμε σκεπασμένους με ένα χαρτόκουτο, ως αστέγους, ή σε κάποιο σημείο με χρήστες ναρκωτικών».

Αν και από τα στοιχεία της Αστυνομίας προκύπτει ότι οι προσαγωγές με την κατηγορία της επαιτείας έπεσαν δραματικά πέρυσι, το ίδιο το φαινόμενο δεν έχει μειωθεί. «Η Αστυνομία δεν κάνει προσαγωγές για να μην πυροδοτήσει κοινωνικές αντιδράσεις από τους πολίτες. Επιπλέον, πολλοί άνθρωποι σπρώχτηκαν στα μέσα μαζικής μεταφοράς ή στο ιστορικό κέντρο, όπου οι συλλήψεις είναι πιο δύσκολες από τη στιγμή που δεν βρίσκονται σε κάποιο σταθερό σημείο», εξηγεί ο κ. Σμετόπουλος.

Η εμπειρία που έχει αποκομίσει τα τελευταία χρόνια οδηγεί τον κ. Σμετόπουλο στο συμπέρασμα ότι η κατάσταση δεν θα βελτιωθεί το επόμενο χρονικό διάστημα, καθώς δεν υπάρχουν οι δομές που θα οδηγήσουν με ασφάλεια αυτούς τους ανθρώπους μακριά από την επαιτεία. «Χρειάζεται ολιστική προσέγγιση για την εκπαίδευσή τους και την επιστροφή στην αγορά εργασίας, αλλά αυτό απαιτεί κεντρική οργάνωση. Εμείς μπορούμε να καταγράφουμε την κατάσταση, να παρέχουμε συμβουλευτική, να τους δίνουμε κάποια απαραίτητα είδη και τρόφιμα ή να κάνουμε διάφορες δράσεις, αλλά δεν μπορούμε να λύσουμε το πρόβλημα».

Πηγή; ethnos.gr