(Φωτ. κεντρική ακτή Παραλίου Άστρους)
Σύμφωνα με νομοσχέδιο του Υπουργείο Οικονομικών, το οποίο περιλαμβάνει ρυθμίσεις για τον αιγιαλό, την παραλία, τις όχθες ποταμών και λιμνών:
Όσον αφορά στις παραχωρήσεις για απλή χρήση του αιγιαλού – για ομπρέλες, ξαπλώστρες και άλλες υποδομές-, σύμφωνα με τις προτεινόμενες ρυθμίσεις δεν μπορεί να υπερβαίνουν σε έκταση τα 300 τετραγωνικά μέτρα. Αν στον ίδιο αιγιαλό υπάρχουν περισσότερες παραχωρήσεις πρέπει να παραμένει ελεύθερη έκταση σε ποσοστό τουλάχιστον 60% του συνολικού εμβαδού, ισοκατανεμημένο σε όλο το μήκος του αιγιαλού, μη υπολογιζομένου του χώρου που είναι δυσπρόσιτος και μη αξιοποιήσιμος.
Θα πρέπει, επίσης, να εξασφαλίζεται η ελεύθερη πρόσβαση του κοινού κάθετα και παράλληλα προς τη θάλασσα και η ύπαρξη ελεύθερης ζώνης από την ακτογραμμή πλάτους τουλάχιστον πέντε μέτρων. Για αιγιαλό, παραλία, όχθη, παρόχθια ζώνη, υδάτινο στοιχείο της θάλασσας, λιμνοθάλασσας, λίμνης και πλεύσιμου ποταμού, που έχει ενταχθεί στο δίκτυο προστατευόμενων περιοχών Natura 2000, η κάλυψη δεν μπορεί να υπερβαίνει το 30% του παραχωρούμενου χώρου. Η κάλυψη ομπρελών – ξαπλωστρών θα καλύπτει το πολύ το 60% του παραχωρούμενου χώρου.
Ειδικότερα, η άσκηση επιχείρησης θαλασσίων μέσων αναψυχής μπορεί να επιτρέπεται στο 20% της έκτασης κάθε παραχώρησης.
Ως γενικός κανόνας τίθεται ότι δεν παραχωρείται η χρήση του αιγιαλού, όταν το μήκος ή πλάτος αυτού είναι μικρότερο των τριών μέτρων ή όταν το συνολικό εμβαδόν του αιγιαλού είναι μικρότερο των 150 τετραγωνικών μέτρων.
Σήμερα, βάσει της ισχύουσας νομοθεσίας οι παραχωρήσεις μπορούν να φτάνουν τα 500 τ.μ. ενώ η ενδιάμεση απόσταση ελεύθερης ζώνης πρέπει να είναι τουλάχιστον 100 μέτρων σε μήκος.
Σε περίπτωση ύπαρξης συνεχόμενων όμορων επιχειρήσεων (ξενοδοχείων, κατασκηνώσεις, κέντρα αναψυχής) θα πρέπει να υπάρχει μεταξύ των παραχωρήσεων ελεύθερη ζώνη τουλάχιστον δύο μέτρων εκατέρωθεν των ορίων τους. Αν η πρόσοψη της επιχείρησης είναι μικρότερη των έξι μέτρων, η ελεύθερη ζώνη μειώνεται κατά 50%.