1847, η Μεγάλη Πείνα της Ιρλανδίας

Νο 1. φωτ. αντίγραφο του πλοίου «Jeanie Johnston», πλαγιοδετημένο στο Δουβλίνο, το οποίο μετέφερε Ιρλανδούς μετανάστες στη Βόρεια Αμερική

Μεγάλη Πείνα, που ονομάζεται επίσης ιρλανδικός λιμός πατάτας, Μεγάλος ιρλανδικός λιμός ή λιμοκτονία του 1845-49, λιμός που συνέβη στην Ιρλανδία το 1845-49 όταν η καλλιέργεια πατάτας απέτυχε σε διαδοχικά έτη. Οι αποτυχίες των καλλιεργειών προκλήθηκαν από την όψιμη προσβολή, μια ασθένεια που καταστρέφει τόσο τα φύλλα όσο και τις βρώσιμες ρίζες ή τους κονδύλους του φυτού πατάτας. Ο αιτιολογικός παράγοντας της όψιμης προσβολής ήταν ο μικροοργανισμός του νερού Phytophthora infestans, που κατά λάθος είχε μεταφερθεί αρχικά από τη Βόρεια Αμερική στην ηπειρωτική Ευρώπη και τελικά είχε φτάσει στην Ιρλανδία το καλοκαίρι του 1845. Ο ιρλανδικός λιμός ήταν ο χειρότερος που συνέβη στην Ευρώπη τον 19ο αιώνα.

Οκτώ εκατομμύρια άνθρωποι ζούσαν τότε στην Ιρλανδία, οι καλλιέργειες πατάτας θα αποτύχουν για τα επόμενα τέσσερα χρόνια και η καταστροφή θα οδηγούσε σε θανάτους και μετανάστευση εκατομμυρίων σε άλλες χώρες. Η πατάτα ήταν η βασική διατροφή για τον ιρλανδικό λαό εκείνη την εποχή και ήταν το μόνο φαγητό που ήταν προσιτό για τις μάζες. Ορισμένα σιτηρά όπως η βρόμη και το σιτάρι καλλιεργήθηκαν, αλλά εξήχθησαν από την κυβέρνηση, όπως τα βοοειδή και το χοιρινό κρέας. Για τέσσερα χρόνια, η Ιρλανδία «γονάτισε». Πάνω από ένα εκατομμύριο του πληθυσμού της θα πεθάνουν από ασθένειες και πείνα και μέσω της εξαναγκαστικής μετανάστευσης ο πληθυσμός της Ιρλανδίας μειώθηκε κατά σχεδόν άλλα δύο εκατομμύρια…συνέχεια

No 2. Φωτ. Μνημείο στο Δουβλίνο αφιερωμένο στη μνήμη των θυμάτων του λιμού της Ιρλανδίας

No 3. Φωτ. Μνημείο στο Δουβλίνο αφιερωμένο στη μνήμη των θυμάτων του λιμού της Ιρλανδίας