Το «Πανελλήνιον Λεύκωμα» για την εκατονταετηρίδα 1821-1921

Δώδεκα τόμους περιελάμβανε το «Πανελλήνιον Λεύκωμα Εθνικής Εκατονταετηρίδος 1821-1921» που είχε κυκλοφορήσει πριν από έναν αιώνα περίπου για να τιμήσει τα 100 χρόνια, όπως σήμερα τιμάμε τα 200. Και έχει σημασία, θεωρώ, αυτή η επισήμανση για να αναλογιστεί κανείς πώς δούλευαν οι πνευματικοί άνθρωποι τότε, με λιγοστά μέσα, και πόσο πλήρες ήταν το αποτέλεσμα της εργασίας τους, καθώς το μεγάλο αυτό εκδοτικό εγχείρημα είναι και σήμερα σημείο αναφοράς. Είχε εκδοθεί από τον εκδοτικό οίκο Ιωάννου Χρ. Χατζηιωάννου (η ομόρρυθμος εκδοτική εταιρεία ήταν μεταξύ του Ν. Σηφάκη και του Ι. Χατζηιωάννου) και κυκλοφορούσε σταδιακά στη διάρκεια της δεκαετίας του ’20, με παραρτήματα που συμπλήρωναν κενά με τη φιλοδοξία να χαρτογραφήσει το άπαν της ελληνικής σκέψης και δραστηριότητας, να είναι η «Χρυσή Βίβλος του Ελληνισμού», όπως ήταν ο υπότιτλος της έκδοσης.

Ευτυχώς, η έκδοση έχει ψηφιοποιηθεί και υπάρχει στο Διαδίκτυο στον ιστότοπο της «Ανέμης» που έχει ιδρυθεί από τη Βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου της Κρήτης (https://anemi.lib.uoc.gr/). Για το Λεύκωμα μου μιλούσε η αρχιτέκτων και ερευνήτρια Μάρω Καρδαμίτση-Αδάμη και πράγματι, η επαφή μου με την πολύτομη αυτή έκδοση ήταν ένα εξαιρετικό δέλεαρ για περαιτέρω διαβάσματα. Οι δώδεκα τόμοι χωρίζονταν θεματικά ως εξής: Οικονομολογικά, Βιομηχανία-Εμπόριον, Καλαί Τέχναι, Παιδεία – Νεοελληνική Φιλολογία, Εκκλησία – Κλήρος, Ναυτιλία, Γεωργία – Κτηνοτροφία, Επίσημον Κράτος, Στρατός – Ναυτικόν, Φιλανθρωπικά Ιδρύματα, Η Ελληνίς και Εξω Ελληνισμός – Παροικίαι. Τον πρώτο τόμο για τα οικονομικά είχε επανεκδώσει ο εκδοτικός οίκος Εκάτη με την υποστήριξη της Alpha Trust (2001). Η επέτειος της εκατονταετηρίδας είχε προκαλέσει πάθος από το 1920 ώς το 1930 (επέτειος του Πρωτόκολλου του Λονδίνου, 1830) και συνέπεσε με την τεράστια εθνική και πολιτική κρίση στη χώρα. Ηταν μια αφορμή για αναστοχασμό, ανασύνταξη και αυτοκριτική που στην περίπτωση του Πανελληνίου Λευκώματος διατυπωνόταν σε μια πλήρη χαρτογράφηση της ελληνικής διάνοιας. Ο πλούτος των πληροφοριών στα συλλογικά έργα του παρελθόντος είναι ασυναγώνιστος.

Πηγή: kathimerini.gr

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *