Το Παράλιο Άστρος και ο Δήμος Βόρειας Κυνουρίας του χθες, του σήμερα και του αύριο.
Το Παράλιο Άστρος και ο Δήμος Βόρειας Κυνουρίας του χθες, του σήμερα και του αύριο.
Το Παράλιο Άστρος και ο Δήμος Βόρειας Κυνουρίας του χθες, του σήμερα και του αύριο.
Το Παράλιο Άστρος και ο Δήμος Βόρειας Κυνουρίας του χθες, του σήμερα και του αύριο.
Το Παράλιο Άστρος και ο Δήμος Βόρειας Κυνουρίας του χθες, του σήμερα και του αύριο.
Το Παράλιο Άστρος και ο Δήμος Βόρειας Κυνουρίας του χθες, του σήμερα και του αύριο.
Το Παράλιο Άστρος και ο Δήμος Βόρειας Κυνουρίας του χθες, του σήμερα και του αύριο.
Το Παράλιο Άστρος και ο Δήμος Βόρειας Κυνουρίας του χθες, του σήμερα και του αύριο.
Το Παράλιο Άστρος και ο Δήμος Βόρειας Κυνουρίας του χθες, του σήμερα και του αύριο.
Το Παράλιο Άστρος και ο Δήμος Βόρειας Κυνουρίας του χθες, του σήμερα και του αύριο.
Βάση ανεμογεννήτριας. Αυτή η εικόνα δείχνει την ατσάλινη ενίσχυση που χρησιμοποιείται στη βάση μιας ανεμογεννήτριας. Για να ολοκληρώσετε όλα πρέπει να προσθέσετε και 600 – 800 κυβικά σκυρόδεμα, που ισοδυναμεί με βάρος σχεδόν 2000 τόνων. Μόλις αχρηστευτεί η ανεμογεννήτρια, αυτή η βάση θα παραμείνει θαμμένη για πάντα στο χώμα. Ότι και να σας λένε οι κινδυνολόγοι αυτού του είδους, η ενέργεια από τις ανεμογεννήτριες δεν είναι ούτε καθαρή ούτε φιλική προς το περιβάλλον.
Πηγή: Sonia Squassina
Η επιλογή θέσης μιας ανεμογεννήτριας γίνεται μετά από χρονοβόρα μελέτη ανεμολογικών συνθηκών για 1-2 χρόνια, ώστε να βεβαιωθεί ο επενδυτής για την οικονομική βιωσιμότητα της επένδυσης. Δηλαδή αν στο σημείο αυτό φυσάει αρκετός άνεμος, έτσι ώστε σε βάθος χρόνου δεκαετίας να αποσβεστεί η επένδυση, που προβλέπεται να ζήσει για τουλάχιστον 20 χρόνια. Στο πρώτο βήμα εγκατάστασης της μηχανής γίνεται η θεμελιώση, ο οπλισμός της οποίας φαίνεται στη φωτογραφία της δημοσίευσης. Στη συνέχεια η ανεμογεννήτρια έρχεται σε κομμάτια, που βιδώνονται το ένα πάνω στο άλλο. Όταν έρθει το τέλος ζωής της ανεμογεννήτριας, αυτή αντικαθίσταται με νέα πτερωτή. Ξεβιδώνεις την παλιά και βάζεις την καινούργια. Η επένδυση αυτή συμφέρει τον επενδυτή σίγουρα και δεν εγκαταλείπει ένα σημείο που φυσάει άνεμος (και θα φυσάει διαχρονικά σε αυτό το σημείο, όσο υπάρχει ήλιος και γη).
Κάνοντας μια μικρή αναφορά στα οικονομικά θέματα, σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία, ο Δήμος στην περιοχή του οποίου έχει εγκατασταθεί αιολικό πάρκο, λαμβάνει το 3% των ακαθάριστων εσόδων από την πώληση της παραγόμενης ηλεκτρικής ενέργειας ως ανταποδοτικά τέλη. Αυτό ακούστηκε πολύ ωραίο, όμως το δράμα της ιστορίας αφορά την τσέπη του καταναλωτή. Το κόστος της μεγαβατώρας που πληρώνουμε αυτή την περίοδο στους λογαριασμούς μας αγγίζει κάπου τα 900€ ανά MWh. Την ίδια στιγμή το κράτος πληρώνει τον παραγωγό ενέργειας ΑΠΕ (ανανεώσιμων πηγών ενέργειας: αιολικά, φωτοβολταϊκά, γεωθερμία κλπ) με 98€ ανά MWh. Επειδή όλοι μας έχουμε κινητά, τάμπλετ, τηλεοράσεις, ψυγεία, κουζίνες κλιματιστικά, θερμοσίφωνες κλπ που τα φορτίζουμε με ρεύμα και ζούμε στην Ευρωπαϊκή Ένωση, που έχει αποφασίσει ότι θα απεξαρτοποιηθεί από τα πετρέλαια της Ρωσίας και της Μέσης Ανατολής, επενδύοντας σε ΑΠΕ, το ερώτημα που έχω για όσους ψάχνουν δεν είναι σχετικό με τις ΑΠΕ και την τεχνολογία κατασκευής ανεμογεννητριών (που ως μηχανικός σας βεβαιώνω ότι έχουν γίνει εξαιρετικά βήματα βελτιστοποίησης της κατασκευής), αλλά αφορά τον τρόπο με τον οποίο έχει χτιστεί το χρηματιστήριο της ενέργειας και το πώς γίνεται το κράτος να αγοράζει (προσέξτε να αγοράζει, όχι να παράγει) στο ένα δέκατο την ενέργεια που πουλάει στους πολίτες του.
Είμαι “κινδυνολόγος”, που υποστηρίζει ότι οι ΑΠΕ είναι καθαρές και φιλικές ως προς το περιβάλλον και προφανώς, με μία μικρή παρέμβαση στη γη θεμελιώνοντας τη βάση της ανεμογεννήτριας, εξασφαλίζουμε την ηλεκτρική ενέργεια που χρειαζομαστε, με λιγότερους ρύπους και χαμηλότερο κόστος σε σχέση με τα παραδοσιακά καύσιμα (λιθάνθρακας, πετρέλαιο, φυσικό αέριο).
Φυσικά τα στοιχεία μου είναι διαθέσιμα στον διαχειριστή της ιστοσελίδας, καθώς απολαμβάνω μαζί σας τη θάλασσα στο αγαπημένο μου Άστρος.