(Νο 1. Το εξώφυλλο της εφημερίδας «Ελληνικός Καθρέπτης» φωτ. Παναγιώτης Β. Φάκλαρης)

Ο Ελληνικός Καθρέπτης : Εφημερίς πολιτική και φιλολογική = Le miroir grec : journal politique et litteraire / Ιδρυτές Γεώργιος Α. Ράλλης, Ανδρέας Παπαδόπουλος Βρετός,

Κυκλοφόρησε στα ελληνικά και στα γαλλικά. Εκδόθηκε στο Ναύπλιο την 1η Μαΐου 1832, συνέχισε στο Άστρος και στις Σπέτσες, όπου και τελικά σταμάτησε την κυκλοφορία της την 9η Ιανουαρίου 1833.

Η εφημερίδα κυκλοφόρησε σε μια ταραγμένη και μεταβατική περίοδο, από τη δολοφονία του Κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια στις 27 Σεπτεμβρίου 1831 έως την έλευση του βασιλιά Όθωνα στις 6 Φεβρουαρίου 1833, στο διάστημα αυτό υπήρξε κενό εξουσίας και η «φαγωμάρα» των πολιτικών και στρατιωτικών ήταν άνευ προηγουμένου.

Η εφημερίδα σαφώς εκδόθηκε για να παίξει ρόλο στα πράγματα και τάχθηκε στο πλευρό της Γερουσίας, τον Νοέμβριο του 1832 κυνηγήθηκε από το Ναύπλιο και κατέφυγε στο Άστρος (σημερινό Παράλιο Άστρος).

(Νο 2. Το εξώφυλλο της έκθεσης για την εφημερίδα «Ελληνικός Καθρέπτης»)

Από την ιστορική έκθεση της εφημερίδας Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΚΑΘΡΕΠΤΗΣ, που υπέβαλε στις 8 Δεκεμβρίου 1838, ο εκ των εκδοτών Ανδρέας Παπαδόπουλος Βρετός, και το παρακάτω απόσπασμα:

«Ο Κύριος Περούκας ο μέγας ρήτωρ της Γερουσίας, ελθών τότε εις την οικίαν μου, με είπεν, μετά ταύτην την νέαν ύβριν, η αξιοπρέπεια της πρώτης Αρχής της Ελλάδος, ήθελε προσβληθή εάν εξακολούθει να μένη εις Ναύπλιον, και ένεκα τούτου, ήτον αναγκαίον, να ετοιμασθώ δια την αναχώρησιν. (2).

Το κοινόν πρέπει να αποδώση την μυστικήν εκ Ναυπλίας αναχώρησιν μου μετά της Τυπογραφίας του Καθρέπτου δια νυκτός την 8. Νοεμβρίου 1832 δι Άστρος, εις την προς την Γερουσίαν αφοσίωσιν μου, της οποίας η εξουσία ήτον αναγνωρισμένη, το επαναλαμβάνω μ’ ευχαρίστησιν παρά των τριών Αντιπρέσβεων της Συμμαχίας, παρ’ αντιφερομένων φατριών και παρά του πλείστου μέρους των επαρχιών.

(2). Η κρυφία αναχώρησις των τυπογράφων με τα φορτία των ολίγον έλειψε να αποτύχη, χάρις εις την φιλαργυρίαν ενός Γερουσιαστού, όστις ηρνείτο να με δώση το μαγαζίον του δια να καθέσω προσωρινώς την Τυπογραφίαν, αν δεν ήθελα προπληρώσει το ποταπόν ενοίκιον τα πέντε τάλληρα, ενώ δεν είχα χρείαν του μαγαζίου του παρά, διά μόνην μίαν ημέραν Ω καιροί! Ω ήθη! Ιδού ο πατριωτισμός!

Αλλ’ ας επανέλθωμεν εις την σειράν της εκθέσεως του Ελληνικού Καθρέπτου, από την οποίαν μ’ απομάκρυνεν η δικαία υπεράσπισις της υπολήψεως μου, ήτις με είναι πολυτιμοτέρα αυτής της ιδίας ζωής μου, και ήτις τόσον αδίκως επροσβλήθη παρά της μαύρης συκοφαντίας, και κακολογίας.

Εκουσίως λοιπόν καθυποβεβλημένος  ως προείπαμεν εις την εξουσίαν της Γερουσίας εξέδωκα τους μεν Αριθμούς 18. και 19. του Ελληνικού Καθρέπτου, κατά την ολιγόχρονιον εις Άστρος διατριβήν μου, τους δε λοιπούς εις Σπέτζας -Σπέτσες-, όπου επί τέλους κατέφυγεν η Γερουσία.»

(No 3. Απόσπασμα της έκθεσης για την εφημερίδα «Ελληνικός Καθρέπτης»)

Πηγή: Ανέμη, ψηφιακή βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου Κρήτης