Η ΕΙΚΟΝΑ που αντίκριζαν οι Ίνκας φάνταζε στα μάτια τους εξωπραγματική. Τα χέρια έσφιγγαν τις λαβές των όπλων και τα πόδια τους έτρεμαν καθώς ο πανικός κυρίευε τα κορμιά. Οι καρδιές τους κτυπούσαν γρήγορα προκαλώντας δύσπνοια και τα μάτια, με διεσταλμένες κόρες, παρακολουθούσαν αυτά τα περίεργα τέρατα να έρχονται καταπάνω τους με ταχύτητα. Στην ράχη τους ήταν σκαρφαλωμένοι άνθρωποι, που άστραφταν από τις αντανακλάσεις του ήλιου. Για πρώτη φορά στη ζωή τους έβλεπαν άλογα. Αυτό ήταν αρκετό δώρο για τον Ισπανό κατακτητή Πιθάρο, που το 1532 με 200 μόνο πεζούς και 65 άλογα διέλυσε μια αυτοκρατορία 6.000.000 ψυχών στη μάχη της Καχαμάρκας. Υπήρξε ένας μόνο τραυματίας, ο εαυτός του Έντεκα χρόνια πριν είχε προηγηθεί η κατάκτηση των Αζτέκων από τον Ερνάν Κορτές, που τους νίκησε, διαθέτοντας όλους και όλους 600 πεζούς και 100 ιππείς. Και στη δική του περίπτωση, η χρησιμοποίηση των αλόγων αποδείχθηκε καταλυτική. Οι ιθαγενείς, αν και απείρως περισσότεροι, υποτάχθηκαν στην ακατάβλητη δύναμη των υπέροχων αυτών ζώων, που οι άνθρωποι από νωρίς ενέταξαν στα πολεμικά τους «παιχνίδια». Ασσύριοι Κατά τον Τζων Κήγκαν, ερευνητή που έχει ασχοληθεί εκτενώς με την ιστορία του πολέμου, η επανάσταση στη χρήση του αλόγου για πολεμικούς σκοπούς ξεκίνησε από τους Ασσυρίους. Μπορεί στην αιγυπτιακή τέχνη να υπάρχουν απεικονίσεις έφιππων στρατιωτών από το 1350 π.Χ.1, όμως τα άλογα δεν έχουν σέλα και οι ιππείς κάθονται στα καπούλια τους από όπου αδυνατούν να ελέγξουν το άλογο. Αυτό φανερώνει πως τα άλογα εκείνη την εποχή ήταν ακόμη αδύναμα και δεν άντεχαν βάρος στη ράχη. Το κομβικό σημείο φαίνεται πως είναι ο 8ος αι. π.Χ. Οι Ασσύριοι, με διασταυρώσεις ειδών, βελτίωσαν το ζώο. Μπόρεσαν έτσι να καβαλικέψουν στη ράχη του και να δημιουργήσουν παράλληλα μια σχέση αμοιβαιότητας με αυτό. Σύντομα ήταν σε θέση να εκτοξεύουν βέλη καθώς κάλπαζαν. Αυτό τους μετέτρεψε αυτομάτως σε μια θανατηφόρα δύναμη πρωτόγνωρη για την εποχή. Την εποχή της βασιλείας του Σαργών Β’, οι στέπες ήταν ο χώρος εφοδιασμού των Ασσυρίων σε πουλάρια. Η αυτοκρατορία τους διαλύθηκε τον 7ο αι. π.Χ. από …μαθητές που τους ξεπέρασαν στην ιππική τέχνη. Υποτάχθηκαν στη συμμαχία των ιππέων Σκυθών με τους Βαβυλώνιους και τους Μήδους. Η επέλαση των ιρανικών αυτών φύλων ήταν ο προάγγελος των βαρβαρικών επιθέσεων που γνώρισε ο πολιτισμένος ευρωπαϊκός και μικρασιατικός κόσμος τα επόμενα 2.000 χρόνια, σε μια έκταση 2.400 χιλιομέτρων, από τον Καύκασο ως τα Ιμαλάια.
Πηγή: istoria.gr.