(Φωτ. Δεκαετία του 50, το καΐκι «Ζωοδόχος Πηγή» αναχωρεί με επιβάτες από το Παράλιο Άστρος για το Ναύπλιο)

Μέχρι και τη δεκαετία του 50 στη Κυνουρία η συγκοινωνία με τον -έξω κόσμο- γίνονταν κύρια δια θαλάσσης, με δύο τρόπους:

Α) Με καΐκια, τα οποία ονόμαζαν βενζίνες, με προορισμό το Ναύπλιο.

Β) Με επιβατηγά πλοία γραμμής, με προορισμό το Πειραιά.

Από το βιβλίο «Αναμνήσεις ενός πλοιάρχου» του Παναγιώτη Π. Φίλη, παίρνουμε το παρακάτω απόσπασμα που αναφέρεται στη θαλάσσια συγκοινωνία Παράλιο Άστρος – Ναύπλιο με τα καΐκια.

«Το 1954, μόλις τελείωσα το εξατάξιο τότε γυμνάσιο, έβγαλα ναυτικό φυλλάδιο και προσπαθούσα να μπαρκάρω. Για να μπαρκάρεις όμως, έπρεπε να έχεις τρίμηνη προϋπηρεσία σε κάποιο καΐκι. Αυτό δεν ήταν απόλυτο. Οι έχοντες γνωστούς και ιδίως οι νησιώτες μπάρκαραν και χωρίς προϋπηρεσία.

Ο κανόνας έχει πάντα τις εξαιρέσεις του. Με τη βοήθεια του φίλου μου Θεοδοσίου Ντάνου, που υπηρετούσε στο λιμενικό σώμα στο Ναύπλιο, το 1955 ναυτολογήθηκα στο καΐκι «Ζωοδόχος Πηγή», που έκανε δρομολόγιο συνήθως Ναύπλιο – Άστρος. Η συγκοινωνία τότε γίνονταν με τα καΐκια.

Η συμφωνία με τον ιδιοκτήτη και καπετάνιο ήταν να είμαι άμισθος και να πληρώνω τα ασφάλιστρα μου…».

Σημείωση: Το «Ζωοδόχος Πηγή» στη φωτογραφία και ο καπετάνιος και ιδιοκτήτης του ήταν ο Θρασύβουλος -Θράσης- Κωνσταντίνου, που διακρίνεται στη πρύμη κρατώντας το τιμόνι.