Η παγκόσμια μπασκετική κοινότητα αποχαιρετά έναν από τους πιο εμβληματικούς σκόρερ στην ιστορία του αθλήματος. Ο Όσκαρ Σμιντ έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 68 ετών, ύστερα από πολυετή μάχη με τον καρκίνο. Για περίπου 15 χρόνια πάλεψε με αξιοπρέπεια και δύναμη, παραμένοντας, όπως ανέφερε και η οικογένειά του, ένα σύμβολο επιμονής, γενναιοδωρίας και αγάπης για τη ζωή.
Στη Βραζιλία δεν ήταν απλώς ένας αθλητής. Ήταν η «Mao Santa», το «Άγιο Χέρι», ένας ζωντανός θρύλος που ξεπερνούσε τα όρια του μπάσκετ. Ο Σμιντ δεν πέρασε ποτέ από το ΝΒΑ, όμως αυτό δεν τον εμπόδισε να γράψει ιστορία. Η επιλογή του να μείνει πιστός στην εθνική Βραζιλίας τον καθόρισε. Αγωνίστηκε σε πέντε διαδοχικούς Ολυμπιακούς Αγώνες (1980-1996) και έγινε ο κορυφαίος σκόρερ στην ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων με περισσότερους από 1.000 πόντους. Μάλιστα, κατέχει ακόμη επτά από τις δέκα κορυφαίες επιδόσεις σκοραρίσματος σε έναν αγώνα στην ιστορία της διοργάνωσης, ενώ το 1988 στη Σεούλ είχε μέσο όρο 42,3 πόντους ανά παιχνίδι, ένα νούμερο που μοιάζει εξωπραγματικό και με τα σημερινά δεδομένα.
Η καριέρα του ξεκίνησε το 1974 και απλώθηκε κυρίως ανάμεσα στη Βραζιλία και την Ιταλία, όπου λατρεύτηκε. Ήταν ένας από τους πρώτους παίκτες που επένδυσαν συστηματικά στο τρίποντο, σε μια εποχή που πολλοί προπονητές το θεωρούσαν κακή επιλογή. Με ύψος 2,03 μ. και εξαιρετική μηχανική στο σουτ, μετέτρεψε το περιφερειακό παιχνίδι σε όπλο, χτίζοντας τη φήμη του ως ένας από τους πιο «καθαρούς» σκόρερ που πέρασαν ποτέ από τα παρκέ. Δεν είναι τυχαίο ότι υπήρξε ίνδαλμα για τον νεαρό τότε Κόμπι Μπράιαντ, κατά τη διάρκεια των χρόνων του στην Ιταλία.
Το 1984 επιλέχθηκε στο draft του ΝΒΑ από τους Νιου Τζέρσεϊ Νετς, ωστόσο αρνήθηκε να υπογράψει. Την εποχή εκείνη, οι παίκτες του ΝΒΑ δεν είχαν δικαίωμα συμμετοχής στις εθνικές ομάδες και ο Σμιντ δεν διαπραγματεύτηκε ποτέ αυτή την προτεραιότητα. Προτίμησε να συνεχίσει να εκπροσωπεί τη χώρα του, χτίζοντας μια σχέση σχεδόν ιερή με τη φανέλα της Βραζιλίας.
Η κορυφαία στιγμή της καριέρας του ήρθε το 1987, στους Παναμερικανικούς Αγώνες της Ιντιανάπολις. Εκεί, η Βραζιλία πέτυχε μία από τις μεγαλύτερες εκπλήξεις στην ιστορία του μπάσκετ, νικώντας τις Ηνωμένες Πολιτείες μέσα στην έδρα τους με 120-115. Ο Σμιντ σημείωσε 46 πόντους σε έναν τελικό που άλλαξε την ισορροπία του διεθνούς μπάσκετ, σηματοδοτώντας την αρχή μιας εποχής όπου οι Αμερικανοί δεν ήταν πλέον άτρωτοι.
Οι αριθμοί του παραμένουν σχεδόν μυθικοί. Είναι κάτοχος του ρεκόρ πόντων σε έναν αγώνα Ολυμπιακών Αγώνων (55 απέναντι στην Ισπανία το 1988) και σε Παγκόσμιο Πρωτάθλημα (52 απέναντι στην Αυστραλία το 1990). Συνολικά, ολοκλήρωσε την καριέρα του με 49.737 πόντους σε συλλογικό και διεθνές επίπεδο, επίδοση που ξεπεράστηκε μόλις το 2024 από τον ΛεΜπρόν Τζέιμς. Αποσύρθηκε το 2003, σε ηλικία 45 ετών, αφήνοντας πίσω του μια καριέρα σχεδόν τριών δεκαετιών.
Η αναγνώριση ήρθε και… θεσμικά αν και δεν την χρειαζόταν καθώς ήδη οι φίλαθλοι τον είχαν τοποθετήσει μεταξύ των κορυφαίων του αθλήματος. Εισήχθη στο Hall of Fame της FIBA το 2010 και στο Naismith Memorial Basketball Hall of Fame το 2013, επιβεβαιώνοντας την παγκόσμια επιρροή του. Για πολλούς, αποτελεί τον σπουδαιότερο παίκτη που δεν αγωνίστηκε ποτέ στο ΝΒΑ.
Μετά το τέλος της καριέρας του, ο Σμιντ αφιερώθηκε στη δημόσια παρουσία, ως ομιλητής και πηγή έμπνευσης. Μιλούσε ανοιχτά για τη μάχη του με τον καρκίνο, για τη σημασία της θέλησης και για τη δύναμη του αθλητισμού. Μέχρι το τέλος, παρέμεινε συνδεδεμένος με το παιχνίδι που τον καθόρισε.
Πηγή: ethnos.gr