«Μυίαι», του Αισώπου

Ἔν τινι ταμιείῳ μέλιτος ἐπεκχυθέντος, μυῖαι προσπτᾶσαι κατήσθιον· διὰ δὲ τὴν γλυκύτητα τοῦ καρποῦ οὐκ ἀφίσταντο. Ἐμπαγέντων δὲ αὐτῶν τῶν ποδῶν, ὡς οὐκ ἐδύναντο ἀναπτῆναι, ἀποπνιγόμεναι ἔφασαν· Ἄθλιαι ἡμεῖς, αἳ διὰ βραχεῖαν ἡδονὴν ἀπολλύμεθα.

Οὕτω πολλοῖς ἡ λιχνεία πολλῶν αἰτία κακῶν γίνεται.

«Μύγες» – ελεύθερη μετάφραση –

Ένα δοχείο με μέλι αναποδογύρισε και χύθηκε, οι λαίμαργες μύγες, χωρίς να το καλοσκεφτούν,  έπεσαν πάνω για να το φάνε, κόλλησαν όμως τα φτερά τους και βούλιαζαν, ενώ πνίγονταν φώναζαν: Είμαστε κουτές, που πεθαίνουμε για μία απόλαυση της στιγμής.

Έτσι για πολλούς η πλεονεξία γίνεται αιτία πολλών δεινών.