Κάθε Κυριακή στο Θέατρο του Νέου Κόσμου επικρατεί ένα μικρό κομφούζιο. Γονείς και παιδιά συρρέουν για μια παράσταση διαφορετική από τις συνηθισμένες. «Ταξιδεύοντας με τον μπαμπά μου» είναι ο τίτλος του έργου που έγραψε ο Βασίλης Μαυρογεωργίου και σκηνοθέτησε ο Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος.

Πρόκειται για τη φετινή παραγωγή της κινητής θεατρικής ομάδας για παιδιά που δημιούργησε πριν από δέκα χρόνια το Θέατρο του Νέου Κόσμου, η οποία έχει «ταξιδέψει» με τρεις ηθοποιούς και τις βαλίτσες τους όπου μπορεί κανείς να φανταστεί. Σε προσφυγικούς καταυλισμούς, σε ειδικά σχολεία, σε γυναικείες φυλακές, σε νοσοκομεία και ιδρύματα.

Για τη φετινή επέτειο, η παράσταση της Κυριακής στο θέατρο προσφέρεται με ελεύθερη είσοδο έτσι ώστε όλα τα παιδιά να μπορέσουν να τη δουν κι εμείς ως γονείς και φίλοι να γνωρίσουμε το έργο που έχει επιτελεστεί.

Λίγο πριν φύγουμε, ένας κουμπαράς αλληλεγγύης μας καλεί να δώσουμε από την πλευρά μας ένα ποσό της δικής μας κρίσης ως υποστήριξη.

«Δεν θα ήθελα ποτέ να τελειώσει αυτή η ιστορία», λέει  ο Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος, μιλώντας για θέματα που πραγματικά συγκινούν. Οπως για το «ωραιότερο κοινό μας, αν δείτε τον τρόπο που ρουφάνε τα παιδιά σε νοσοκομεία αυτές τις παραστάσεις», αλλά και για τη «λυτρωτική διαδικασία που βιώνει ο ηθοποιός»: «Αυτό το είδος θεάτρου μας κάνει καλό ως καλλιτέχνες γιατί μας πάει πέρα από τις φιλοδοξίες και τον ναρκισσισμό μας. Εδώ δεν μας απασχολεί η καριέρα μας, αλλά το κοινό κι έτσι αντιλαμβανόμαστε μέσα από το θέατρο πώς μπορείς να λειτουργείς ως ενεργός πολίτης».

Ο Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος είχε να σκηνοθετήσει πολύ καιρό για την κινητή ομάδα και η επιστροφή του σε αυτήν έγινε με ενθουσιασμό. Κατ’ αρχάς το έργο σκηνοθετήθηκε με αυτοβιογραφική διάθεση. Οπως λέει ο ίδιος, «μου ξύπνησε μνήμες από τα πολλά ταξίδια που έκανα με τον γιο μου όταν ήταν μικρός. Τώρα που έχει μεγαλώσει (σπουδάζει στην Αγγλία και έχει παντρευτεί!) σκέφτηκα ότι αφού έχω ένα παιδί γεμάτο υγεία, θέλω να το ανταποδώσω στα παιδιά με μια παράσταση». Είναι όμως και η καλλιτεχνική πρόκληση ενός τέτοιου θεάματος. «Παίζουμε σε πολύ μικρούς χώρους, διαδρόμους, θαλάμους, καμιά φορά στο δωμάτιο ενός παιδιού. Το έργο παρουσιάζεται πάντα με τρεις μόνο ηθοποιούς, με το φως που υπάρχει, όλα γίνονται χειροποίητα. Χρειάζεται να ασκήσεις τις δυνάμεις της φαντασίας σου».

Κλείνοντας ο Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος ανέτρεξε σε μερικές από τις εμπειρίες των δέκα χρόνων της κινητής ομάδας θεάτρου. «Θυμάμαι όταν είχαμε πάει στην Κύπρο, με τους Γιατρούς του Κόσμου, είχαμε παίξει για ένα παιδί που επρόκειτο να πεθάνει. Εμοιαζε τόσο χαρούμενο σε όλη τη διάρκεια του έργου. Την επόμενη μέρα δεν ζούσε».

Θέατρο του Νέου Κόσμου, Αντισθένους 7 και Θαρύπου, κάθε Κυριακή στις 11.30 π.μ.