Η χωριάτικη, άρρηκτα συνδεδεμένη με το ελληνικό καλοκαίρι, δικαίως φέρει τον τίτλο της ελληνικής σαλάτας (greek salad). Πόσοι όμως ξέρουν από ποιο χωριό κατάγεται; Μια ντομάτα, ένα αγγούρι, ένα κρεμμύδι και λίγο ψωμί, διπλωμένα σε μια πετσέτα, αποτέλεσαν στο παρελθόν το κολατσιό του αγρότη και του εργάτη. Κάποια στιγμή, στο σπίτι, τα υλικά αυτά μαζί με κάποια ακόμα κόπηκαν σε μικρά κομμάτια, ανακατεύτηκαν στο πιάτο και περιχύθηκαν με ελαιόλαδο. Η χωριάτικη σαλάτα όμως δεν είχε «γεννηθεί» ακόμα. Ο Αλέξανδρος Γιώτης, κριτικός γεύσης, έγραψε κάποτε στον «Γαστρονόμο»: «Η χωριάτικη εμφανίστηκε ως συνοδός της αυξήσεως του τουρισμού τις δεκαετίες του ’60 και του ’70, δημιούργημα των ταβερνιάρηδων “της πλάκας” της Πλάκας. Επειδή οι αγορανομικές διατάξεις κατέτασσαν τις αγγουροντοματοκρεμμυδοπιπεροσαλάτες στα είδη διατιμήσεως, βρήκαν το κόλπο να προσθέτουν ένα κομμάτι φέτας από πάνω για να “φύγουν” από τη διατίμηση και να χρεώνουν τη σαλάτα στους τουρίστες όσο ήθελαν».

Στην Αθήνα λοιπόν «γεννήθηκε» η χωριάτικη σαλάτα και όχι σε κάποιο χωριό, ως αποτέλεσμα μιας κίνησης που καταδεικνύει το ελληνικό επιχειρηματικό δαιμόνιο αλλά και που ταυτόχρονα μας χάρισε ένα από τα πλέον εμβληματικά πιάτα της τοπικής μας γαστρονομίας.

Του Χρήστου Αναστασόπουλου, Οικονομολόγου, Msc – Δημοτικού Συμβούλου Καλαμάτας

Πηγή: eleftheriaonline.gr