Το απορριμματοφόρο (τρίκυκλο)!! της Κοινότητας Παραλίου Άστρους,  εκείνα τα χρόνια (τέλος της δεκαετίας του 60) ήταν ανοιχτό….
Περνούσε μια δύο φορές την βδομάδα από τις γειτονιές και έπαιρνε
τα σκουπίδια.
Όχι δεν είχε κάδους….υπήρχαν σκουπιδοτενεκέδες που τους άφηνες έξω
στο πεζοδρόμιο.
Περνούσε το τρίκυκλο και ο σκουπιδιάρης φώναζε για να ακούσουν οι νοικοκυρές…. αναγγέλλοντας την άφιξή του….
Δουλεύανε: ένας που μάζευε και ο οδηγός.
Ο ένας ανέβαινε στην καρότσα και ο άλλος του πέταγε τον τενεκέ για να τον αδειάσει.
Καθόλου εύκολη δουλειά!
Στη συνέχεια τα πάταγε με τα άρβυλα για να χωρέσουν κι άλλα.
Η αλήθεια είναι ότι πολλά σκουπίδια όπως σήμερα δεν υπήρχαν.
Οι συσκευασίες των προϊόντων ανύπαρκτες….ο μπακάλης τύλιγε στην εφημερίδα
την παλιά που δεν την πέταγες αμέσως ….την έκοβες σε μικρότερα κομμάτια
και την κάρφωνες στο καρφί στην τουαλέτα της αυλής.
Από φαγητά τι να πετάξεις;
Η κατσαρόλα άδειαζε μεσημέρι βράδυ….το ψωμί ήταν αμαρτία να πεταχτεί…
το έβρεχες και το έτρωγες.
Ας γυρίσουμε όμως στους σκουπιδιάρηδες Παραμονές Εορτών….
Περνούσαν από τα σπίτια της γειτονιάς να πουν χρόνια πολλά και να τους δώσεις
κάτι …ακόμα και γλυκά κουραμπιέδες και μελομακάρονα..
Τους αγαπούσαν…. όλοι έδιναν.