«Τι θα πει δεν έγινε το Ολοκαύτωμα; Ορίστε, εδώ είμαι μπροστά σας, ένα από τα “τυχερά” θύματά του. Ας τους μαζέψουν λοιπόν όλους αυτούς που δηλώνουν αρνητές και ας τους πάνε στο Αουσβιτς, το Μπέργκεν Μπέλσεν, για να τα δουν από κοντά. Φαίνεται όμως ότι ενώ ξέρουν πολύ καλά ότι υπήρξε το Ολοκαύτωμα, δυσκολεύονται ακόμα να πουν ανοιχτά ότι καλώς εξοντώθηκαν έξι εκατομμύρια άνθρωποι στα κρεματόρια…».

Συνομιλητής μου είναι ένας… αριθμός, ο 182486. Ως τέτοιος, αριθμός δηλαδή, έζησε τη φρίκη στα στρατόπεδα συγκέντρωσης της ναζιστικής Γερμανίας. Γιατί στο Αουσβιτς-Μπίρκεναου, το Μπέργκεν Μπέλσεν και τα άλλα κολαστήρια, για τους Ναζί δεν υπήρχαν άνθρωποι, παρά μόνο αριθμοί χαραγμένοι ανεξίτηλα στο αριστερό χέρι των θυμάτων τους.

Σοκάρει όταν ομολογεί πως μαζί με άλλους κρατούμενους – υποψήφιους νεκρούς αναγκάστηκαν να φάνε πτώματα για να επιζήσουν! Προκαλεί φρίκη, όταν περιγράφει πώς παρακολουθούσε κρυφά τους Γερμανούς να διοχετεύουν το φονικό αέριο στους «ειδικούς»  θαλάμους και τι έβλεπε στο εσωτερικό του όταν άνοιγαν οι πόρτες…

«Αυτοί δεν αλλάζουν»

Τώρα στα 86 του χρόνια, ο Βενιαμίν Καπόν, Ελληνας Εβραίος της Θεσσαλονίκης, αδυνατεί να πιστέψει ότι στην ελληνική κοινωνία υπάρχουν κάποιοι που ασπάζονται ιδέες που οδήγησαν στη βαρβαρότητα του Ολοκαυτώματος και εκπέμπει κραυγή αγωνίας και συνάμα διαμαρτυρίας, εξ ονόματος όλων των Ελλήνων «αριθμών», που βρίσκονται σήμερα εν ζωή. «Δεν περίμενα ότι θα ξαναγίνει κάτι τέτοιο», λέει. «Νομίζω ότι βρίσκουν πρόσφορο έδαφος λόγω της ανεργίας και της φτώχειας. Αλλά αυτό, πάλι, δεν είναι δικαιολογία. Πώς μπορεί να λένε και κυρίως πώς μπορεί να υπάρχουν άνθρωποι να τους πιστεύουν, όταν ισχυρίζονται ότι δεν εξοντώθηκαν στα κρεματόρια πενήντα χιλιάδες Ελληνες Εβραίοι και κάποια εκατομμύρια άλλοι Ευρωπαίοι. Ο κόσμος δεν σκέφτεται, τιμωρεί, αλλά πρέπει να ξέρει ποιους επιβραβεύει με την ψήφο του και τι του επιφυλάσσουν αν έρθουν στα πράγματα. Αυτοί δεν αλλάζουν…».

«Οϊμέ», λέει ένας άλλος επιζήσας, ο 89χρονος Χάιντς Κούνιο. «Αλίμονο εάν δεν αντιδράσει η δημοκρατία μας. Είναι υποχρέωση των γονιών να περάσουν το μήνυμα στα παιδιά τους».

Ο Βενιαμίν Καπόν, κρατάει στα χέρια του μια κόλλα χαρτί, έναν κατάλογο με ονόματα. «Είναι η λίστα του Καπόν», λέει και μου εξηγεί ότι περιέχει τα ονόματα των εν ζωή Εβραίων της Θεσσαλονίκης που επέζησαν του Ολοκαυτώματος. «Κάθε έναν που πεθαίνει τον διαγράφω. Εδωσα εντολή στα παιδιά μου όταν φύγω και εγώ να με διαγράψουν κι εμένα», λέει. Δεκαέξι ονόματα, έχουν απομείνει στη «λίστα του Καπόν», από τους 1.200 που επέστρεψαν από τα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Προχωρημένης ηλικίας όλοι τους αποφεύγουν να μιλούν για το μαρτύριό τους.

Το φρικτό μαξιλάρι

Με δυσκολία «ανασύρω» κάποιες αναμνήσεις από τον Βενιαμίν Καπόν. Και πώς να θέλει να τις αφηγηθεί όταν πρέπει να φέρει στον νου του σκηνές, όπως εκείνη στο Μπέργκεν Μπέλσεν. «Εκεί δεν έβλεπες χώμα, μόνο νεκρούς έβλεπες, όλοι πεθαμένοι σε στοίβες. Είχαμε τους νεκρούς ως μαξιλάρι, άλλος έτρωγε πεθαμένο -να μην πω ότι έτρωγα και εγώ- δεν υπήρχε φαΐ, δεν υπήρχε τίποτα…». Ή ακόμα, εικόνες από το Μπίρκεναου, όπου άθελά του παρακολουθούσε την εξόντωση στα κρεματόρια. «Μας υποχρέωναν να δουλεύουμε έξω από το κρεματόριο. Εκεί έβλεπα τους Γερμανούς που έβαζαν στις δεξαμενές το αέριο και μετά όταν άνοιγα τις πόρτες φαίνονταν τα γυμνά πτώματα των κρατουμένων κατακόκκινα. Πώς μπορώ να τα ξεχάσω όλα αυτά;».

Παρά την ηλικία του και τη μάχη που δίνει εναντίον μιας δύσκολης αρρώστιας ο Βενιαμίν Καπόν, πηγαίνει κάθε πρωί στα γραφεία της Ισραηλιτικής Κοινότητας όπου διευθύνει φιλανθρωπικό ίδρυμα, με την επωνυμία «Κόβο» που βοηθάει οικονομικά ανήμπορους επιζήσαντες και όχι μόνο. Στο πλευρό του η σύζυγός Γκάμπι, Εβραία από τα Τρίκαλα, που επέζησε μαζί με την οικογένειά της, καθώς αναζήτησαν καταφύγιο στα ορεινά Χάσια. Αλλά αυτή είναι μια άλλη, συναρπαστική ιστορία…

Ο Κάρ. Παπούλιας στο Αουσβιτς

Σε μια κίνηση με προφανείς συμβολισμούς ο κ. Κάρολος Παπούλιας, μεταβαίνει στις αρχές Ιουλίου στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Αουσβιτς-Μπίρκεναου στην Πολωνία.

Εκεί, στον τόπο του μαρτυρίου όπου εξοντώθηκαν από τους Ναζί 1.100.000 άνθρωποι, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας θα πραγματοποιήσει προσκύνημα στη μνήμη των θυμάτων, ανάμεσά τους υπήρχαν και 50.000 Ελληνες Εβραίοι.

Δεν θα είναι η πρώτη φορά που Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας αποτίει φόρο τιμής στο φοβερότερο από τα κολαστήρια της χιτλερικής Γερμανίας. Ηταν το 2005 με αφορμή τη συμπλήρωση εξήντα χρόνων από την «απελευθέρωση» του Αουσβιτς-Μπίρκεναου όταν στις εκδηλώσεις είχε παραστεί ο τότε Πρόεδρος κ. Κωστής Στεφανόπουλος.

Τώρα όμως η συγκυρία είναι διαφορετική. Η συντεταγμένη ελληνική πολιτεία, αντιδρά διά της πρωτοβουλίας του κορυφαίου θεσμικού παράγοντά της, θέλοντας να στείλει ένα μήνυμα προς τη διεθνή κοινότητα αποδοκιμάζοντας την εξάπλωση επικίνδυνων φαινομένων στην ελληνική κοινωνία που αποτυπώνονται με την αυξανόμενη επιρροή των νεοναζί, όπως προκύπτει και από δημοσκοπήσεις.

Στο στρατόπεδο, η διοίκησή του έχει παραχωρήσει ειδικό χώρο για τη διαμόρφωση μουσείου στη μνήμη των Ελλήνων Εβραίων -και όχι μόνο- που εξοντώθηκαν στα εκεί κρεματόρια, ωστόσο η ελληνική πλευρά ακόμα δεν τον έχει αξιοποιήσει.

Πηγή: kathimerini.gr