Θρίαμβος για τη «Miss Violence»

Το βραβείο FEDEORA καλύτερης ταινίας από την Ευρώπη και τις χώρες της Μεσογείου, του Διαγωνιστικού Τμήματος του 70ού Φεστιβάλ της Βενετίας, που απονέμει η Ομοσπονδία Κριτικών για ταινίες από την Ευρώπη και τη Μεσόγειο, κέρδισε η ελληνική ταινία «Miss Violence» του Αλέξανδρου Αβρανά.

Πρόκειται για μια ταινία γύρω από την αιμομιξία και την παιδοφιλία μέσα από την ιστορία μιας δυσλειτουργικής οικογένειας. Στην ταινία απονεμήθηκε ένα ακόμη βραβείο, το Arca του κινηματογράφου για νέους, που απονέμουν 70 νέοι από Ιταλία, Γαλλία και Τυνησία.

Το βραβείο FEDEORA καλύτερης ταινίας στο τμήμα «Μέρες των Δημιουργών» απονεμήθηκε στην ισραηλινή ταινία «Βηθλεέμ» του Γιούβαλ Αντλερ, που καταπιάνεται με αντικειμενικότητα και ειλικρίνεια με τις σχέσεις ανάμεσα στους Ισραηλινούς και τους Αραβες, μέσα από την ιστορία ενός νεαρού που μπλέκεται σε μια ομάδα εξτρεμιστών μουσουλμάνων.

Στον Βούλγαρο Μίλκο Λαζάροφ, σκηνοθέτη της ταινίας «Αποξένωση», γύρω από έναν Ελληνα (Χρήστος Στέργιογλου) που ταξιδεύει στη Βουλγαρία για να αγοράσει ένα μωρό, η οποία προβλήθηκε στο ίδιο τμήμα, απονεμήθηκε το βραβείο πρωτοεμφανιζόμενου σκηνοθέτη.

Τέλος, στην ταινία «Ταξικός εχθρός» του Ροκ Μπίτσεκ (Σλοβενία) απονεμήθηκε το βραβείο καλύτερης ταινίας του τμήματος «Εβδομάδα της Κριτικής».

Σόκαρε και βραβεύτηκε

Ο κινηματογράφος αποφεύγει όπως ο διάολος το λιβάνι τους θανάτους παιδιών. Το θέμα είναι ταμπού. Φαντάζεστε λοιπόν τι αίσθηση προκάλεσε στη Βενετία η εικόνα ενός 11χρονου παιδιού να πηδά από το μπαλκόνι και να πέφτει στο κενό, και μάλιστα την ημέρα των γενεθλίων του, με ένα χαμόγελο στα χείλη…

Ο Αλέξανδρος Αβρανάς κατάφερε να βραβευτεί με μια σκληρή ταινία που ξεκινά με την αυτοκτονία ενός παιδιού Εξίσου σοκαριστικές και οι φωτογραφίες της ταινίας που απεικονίζουν από ψηλά το κοριτσάκι, πεσμένο στο έδαφος, δίπλα σε μια λίμνη αίματος… Και όμως. Το «Miss Violence» του Αλέξανδρου Αβρανά κατάφερε να κερδίσει τους κριτικούς στη Μόστρα.

Η προβολή γρήγορα έγινε το πιο πολυσυζητημένο γεγονός του φεστιβάλ, με τους δημοσιογράφους να μιλούν για ταινία-σοκ. Φυσικά έγιναν και οι αναμενόμενες συγκρίσεις με τον «Κυνόδοντα» του Λάνθιμου. Λογικό. Και οι δύο ταινίες μιλούν για αρρωστημένες οικογένειες με θύματα παιδιά, που, ανήμπορα να αντιδράσουν, ζουν το δικό τους δράμα. Και οι δύο έχουν εκληφθεί ως παραβολές για τη δραματική κατάσταση στην Ελλάδα σήμερα. Ο Λάνθιμος, βέβαια, στήνει εξαρχής το δικό του πλαίσιο: τον εγκλεισμό των παιδιών, που τα ίδια θεωρούν κάτι το απόλυτα φυσιολογικό. Ενώ ο Αβρανάς επιδίωξε να κρατήσει ως επτασφράγιστο μυστικό τους λόγους που οδήγησαν στην αυτοκτονία του παιδιού.

«Πρόκληση», «σοκ», «γροθιά στο στομάχι». Τέτοιοι χαρακτηρισμοί συνόδευσαν την ταινία, που φαίνεται πως δίχασε. Κάποιοι σοκαρίστηκαν μιλώντας για «ανυπόφορες σκηνές». Κάποιοι άλλοι την ξεπέταξαν ως άλλο ένα δείγμα του «greek weird cinema». Οι περισσότεροι όμως υποκλήθηκαν. Δεν θα εκπλαγούμε καθόλου αν σήμερα το βράδυ η ταινία κερδίσει και άλλα βραβεία.

Το «Hollywood Reporter» μιλά για μια «ελληνική οικογενειακή τραγωδία», το «Variety» εξαίρει την ερμηνεία της Ελένης Ρουσσινού, συντρόφου του Αβρανά, ενώ το βρετανικό «Sight & Sound» μιλά για «ένα ιδιοφυώς φτιαγμένο, εξουθενωτικό ελληνικό οικογενειακό πορτρέτο».

«Είναι μια ταινία για τον κύκλο της βίας», μας είχε πει σε συνέντευξή του στην «Ε» ο Αλέξανδρος Αβρανάς. «Για τη βία σε οποιαδήποτε μορφή. Είτε αυτή είναι ενδοοικογενειακή είτε λεκτική είτε ψυχολογική είτε σωματική. Στην ταινία μου άλλωστε η οικογένεια είναι ένας μικρόκοσμος της ίδιας της κοινωνίας. Οπου συνυπάρχουν όλες οι μορφές βίας…».

Για τον σκηνοθέτη, ο οποίος έζησε και σπούδασε πολλά χρόνια στο Βερολίνο, ο κύκλος της βίας δεν σταματά ποτέ «αν δεν αποφασίσει ο τελευταίος κρίκος αυτής της αλυσίδας να τη σπάσει μια για πάντα. Η ταινία έχει μια υπερβολή, αυτό όμως δεν σημαίνει πως όσα διηγείται δεν μας αφορούν σε ένα ευρύτερο πλαίσιο».

«Πήρα πολλά ρίσκα», παραδέχεται. «Γιατί δεν ήθελα σε καμία περίπτωση να φανεί πως απλώς προσπαθώ να σοκάρω το θεατή…».

Πηγή: enet.gr