Οι επιπτώσεις της ανόδου της στάθμης της θάλασσας κατά ένα μέτρο εξαιτίας της κλιματικής αλλαγής θα έχουν συνολικό κόστος, λόγω της απώλειας οικιστικής και τουριστικής γης, που θα ανέλθει στα 630 δισ. ευρώ για την Ελλάδα έως το έτος 2100. Η εν λόγω εκτίμηση βασίζεται σε σενάριο ως προς την άνοδο της στάθμης της θάλασσας έως το τέλος του αιώνα και περιλαμβάνεται στην έκθεση με θέμα «Ελληνικός τουρισμός και κλιματική αλλαγή: πολιτικές προσαρμογής και νέα στρατηγική ανάπτυξης», που δημοσιοποίησε, χθες, η Τράπεζα της Ελλάδος. Οι επιπτώσεις από την άνοδο της στάθμης της θάλασσας διακρίνονται σε άμεσες (π.χ. αύξηση της θερμοκρασίας) και έμμεσες (π.χ. φθορές παράκτιων τουριστικών υποδομών), ενώ τονίζεται ότι οι αρνητικές συνέπειες της κλιματικής αλλαγής θα οδηγήσουν όχι μόνο σε μείωση του αριθμού των αφίξεων λόγω συνθηκών δυσφορίας τους καλοκαιρινούς μήνες, αλλά και σε αύξηση του λειτουργικού κόστους των τουριστικών επιχειρήσεων λόγω μεγαλύτερων ενεργειακών αναγκών, νέων υποδομών που θα πρέπει να δημιουργηθούν κ.ά.
Στην έκθεση εξετάζονται τέσσερα βασικά μέτρα για τον περιορισμό των συνεπειών από την άνοδο της στάθμης της θάλασσας. Ειδικότερα, προτείνεται η σταθεροποίηση των παραλιών, η τεχνητή θρέψη των παραλιών, η εγκατάσταση προβολών και θωράκιση με λιθορριπή, φίλτρο και γεωύφασμα και η αποστράγγιση των παραλιών. Παράλληλα προκρίνεται ο συνδυασμός των διαφόρων μέτρων ούτως ώστε να μεγιστοποιηθεί βάσει της μεθόδου στο Μόντε Κάρλο ο λόγος οφέλους – κόστους, δεδομένων και των ιδιαιτεροτήτων της ελληνικής ακτογραμμής.
Σε άλλο σημείο της έκθεσης σημειώνεται σε σχέση με την κλιματική αλλαγή ότι οι κύριες δράσεις που πρέπει να αποτελέσουν επίκεντρο αναζήτησης κατάλληλου τρόπου εφαρμογής στον τομέα του τουρισμού συμπεριλαμβάνουν κυρίως θέματα εξοικονόμησης ενέργειας στα ξενοδοχεία και στους χώρους εστίασης, μείωσης της κατανάλωσης του νερού και διαχείρισης απορριμμάτων. Αντίστοιχες δράσεις αφορούν και το επίπεδο των τουριστικών προορισμών, καθώς, πέρα από το νερό, τα απόβλητα και την ενέργεια, απαιτούνται και δράσεις για τη διατήρηση της βιοποικιλότητας και την αποτελεσματική διαχείριση (προστασία και ανάδειξη) της πολιτιστικής κληρονομιάς και του τοπίου, αλλά και του τουριστικού προορισμού γενικότερα.
Πηγή: kathimerini.gr