Κι αν εκλείψει το κάλλος;

ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ το χώμα που ανεβάζει μιαν οσμή κεραυνού σαν από θειάφι
του βουνού ο πυθμένας όπου θάλλουν οι νεκροί άνθη της αύριον
Ο χωρίς δισταγμούς ένστικτος νόμος ο σφυγμός ο ταχύς παίκτης του βίου
ο αιμάτινος θρόμβος ο σωσίας του ήλιου κι ο κισσός ο άλτης των χειμώνων

ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ το ρόπτρο – σκαραβαίος το παράτολμο δόντι μες στο ψύχος του ήλιου
ο Απρίλης που ένιωσε ν’ αλλάζει φύλο της πηγής το μπουμπούκι ότι που ανοίγει
Το χειράμαξο γέρνοντας με το ‘να πλάι μια χρυσόμυγα που άναψε φωτιά στο μέλλον
του νερού η αόρατη αορτή που πάλλει και γι’ αυτό ζωντανή κρατά η γαρδένια
Τα λουλούδια τα οικόσιτα της Νοσταλγίας τα λουλούδια τα νήπια της βροχής που τρέμουν
τα μικρά και τετράποδα στο μονοπάτι τ’ αψηλά στους ήλιους και τα ρεμβοκίνητα
Τα σεμνά με την κόκκινη αρρεβώνα τα κομπάζοντας έφιππα μες στους λειμώνες
τα σε καθαρό ουρανό εργασμένα τα στοχαστικά και τα χιμαιροποίκιλτα
Το Κρίνο, το Τριαντάφυλλο, το Γιασεμί ο Μενεξές, η Πασχαλιά, ο Υάκινθος
το Γιούλι, το Ζαμπάκι, το Αστρολούλουδο

Οδυσσέα Ελύτη, Το Αξιον Εστί

Το κάλλος της φύσης

Η θεραπευτική επίδραση της φύσης στη συναισθηματική, πνευματική και σωματική υγεία των ανθρώπων δεν είναι κάτι νέο. Σύμφωνα με ακόμη μια έρευνα που διενεργήθηκε πρόσφατα από την ομάδα του δρα Οικοψυχολογίας Μάθιου Γουάιτ στο Πανεπιστήμιο του Εξετερ, δύο ώρες την εβδομάδα παραμονής μας σε φυσικό περιβάλλον συμβάλλουν τα μέγιστα στην υγεία μας.

Μάλιστα ανακάλυψαν ότι αυτά τα 120 λεπτά διάδρασής μας με τη φύση δεν χρειάζεται να είναι σε μία μόνο «επαφή» αλλά ότι λειτουργούν θεραπευτικά ως συνολικός χρόνος παραμονής μας μέσα στην εβδομάδα.

Ολες όμως οι έρευνες συμφωνούν πως η «έκθεσή» μας στη φύση λειτουργεί ως αντίδοτο στο στρες: μειώνονται η αρτηριακή πίεση και τα επίπεδα ορμονών του στρες, μειώνονται η διέγερση του νευρικού συστήματος και το αίσθημα ανησυχίας, ενισχύεται η λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος, ενώ ταυτόχρονα αυξάνεται η αυτοεκτίμησή μας και βελτιώνεται η καλή μας διάθεση.

Επίσης, καταγράφονται εντυπωσιακοί ρυθμοί αποκατάστασης στη θεραπεία όσων ενσωματώνουν στην καθημερινότητά τους την όποια επαφή με το φυσικό περιβάλλον (αρκεί και μια βόλτα στο πάρκο της γειτονιάς). Σημαντικό εύρημα ακόμη είναι ότι αν τηρηθεί αυτό το δίωρο διάδρασης, προβλήματα όπως η διάσπαση προσοχής ή η επιθετική συμπεριφορά καταγράφουν μείωση.

«Η Οικοψυχολογία -που προέρχεται από τις ελληνικές λέξεις Οικολογία και Ψυχολογία- ως μια νέα κατεύθυνση της επιστήμης της Ψυχολογίας δημιουργήθηκε μέσα από την ανάγκη να περιληφθεί το φυσικό περιβάλλον ως βασικός παράγοντας ανάπτυξης της ψυχικής υγείας και ισορροπίας του ανθρώπου, παράγοντας που είχε παραβλεφθεί αισθητά τα προηγούμενα χρόνια από τις ψυχοθεραπευτικές σχολές.

»Ακριβώς όπως ήταν στόχος προηγούμενων θεραπειών η ανάκτηση των καταπιεσμένων περιεχομένων του ασυνείδητου, έτσι ο στόχος της Oικοψυχολογίας είναι να ξυπνήσει την έμφυτη αίσθηση της περιβαλλοντικής αμοιβαιότητας που βρίσκεται μέσα στο οικολογικό ασυνείδητο. Αλλες θεραπείες επιδιώκουν να θεραπεύσουν την αποξένωση μεταξύ προσώπου και προσώπου, προσώπου και οικογένειας, προσώπου και κοινωνίας. Η Oικοψυχολογία επιδιώκει να θεραπεύσει την πιο θεμελιώδη αποξένωση μεταξύ του ατόμου και του φυσικού περιβάλλοντος» – Theodore Roszak.

Αν λοιπόν απολέσουμε τον πυρήνα της ύπαρξής μας, το φυσικό περιβάλλον, που μας εξασφαλίζει τροφή, νερό, στέγη, φυσικούς πόρους για κάθε μας δραστηριότητα αλλά και ψυχική ισορροπία, τι μέλλον μπορεί να υπάρξει για το ανθρώπινο είδος;

Ελληνική Eταιρεία Οικοψυχολογίας και Ενιαίας Υγείας

Πηγή: efsyn.gr

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *