Οι πρόσφατες δραματικές εξελίξεις αναφορικά με τα σχέδια για τη δημιουργία ΧΥΤΥ στην Κερατέα, καθιστούν το όραμα της Greenpeace για πόλεις χωρίς σκουπίδια πιο επίκαιρο και επείγον από ποτέ. Οι πόλεις χωρίς σκουπίδια μπορεί και πρέπει να γίνουν πραγματικότητα, αρκεί η πολιτική ηγεσία να κάνει τις σωστές επιλογές στο μείζον ζήτημα της διαχείρισης των απορριμμάτων.

Οι επιλογές αυτές είναι:

·         Πρόληψη στην πηγή και κομποστοποίηση, ώστε τα τελικά υλικά που απορρίπτονται να είναι τα ελάχιστα δυνατά.

·         Επαναχρησιμοποίηση των υλικών και συσκευασιών.

·         Ανακύκλωση ώστε να εκμηδενίζεται σχεδόν το τελικό ποσοστό των απορριμμάτων.

Η λύση αυτή πέραν των προφανών περιβαλλοντικών οφελών, είναι η οικονομικά αποδοτικότερη και αυτή που δημιουργεί τις περισσότερες θέσεις εργασίας. Εάν δεν εξασφαλιστούν τα παραπάνω, οι συζητήσεις για ΧΥΤΑ ή ΧΥΤΥ οδηγούν απλώς σε νέες χωματερές. Σε αυτή την περίπτωση, τόσο στην Κερατέα όσο και αλλού, οι κοινωνικές εκρήξεις πρέπει να θεωρούνται δεδομένες και αναμενόμενες.

Μέρος σε αυτή τη λύση οφείλουμε να είμαστε όλοι: πολίτες, ΟΤΑ και πολιτική ηγεσία.

Ας ξεκινήσουμε από τα αυτονόητα. Η φύση δεν παράγει απορρίμματα. Στα φυσικά οικοσυστήματα, αυτό που θεωρείται απόβλητο από ένα οργανισμό, αποτελεί χρήσιμη πρώτη ύλη για κάποιον άλλο, και έτσι, τίποτα δεν χάνεται και συνεχίζεται αρμονικά ο αέναος κύκλος της ζωής.

Οι σύγχρονες ανθρώπινες κοινωνίες διαταράσσουν αυτόν τον κύκλο με τρεις τρόπους. Πρώτον, ο άνθρωπος έχει δημιουργήσει ένα ευρύ φάσμα ουσιών και υλικών που δεν υπήρχαν στη φύση ή δεν προϋπήρχαν σ’ αυτή τη μορφή. Τα πλαστικά είναι ένα καλό παράδειγμα. Ακόμη και το τυπωμένο χαρτί, είναι δύσκολο να αφομοιωθεί χωρίς παρενέργειες μέσω των φυσικών διεργασιών, αφού συνήθως περιέχει τοξικές λευκαντικές ουσίες και μελάνια με βαρέα μέταλλα. Δεύτερον, οι ρυθμοί παραγωγής απορριμμάτων στις σύγχρονες βιομηχανικές κοινωνίες ξεπερνούν τη δυνατότητα των οικοσυστημάτων να αφομοιώσουν γρήγορα τα απορρίμματα με φυσικές διεργασίες, με αποτέλεσμα τη συσσώρευση τεράστιων όγκων σκουπιδιών που αποτελούν πλέον ένα μείζον πρόβλημα το οποίο καλούμαστε να διαχειριστούμε. Τρίτον, αν και εξαρτόμαστε απολύτως από τη φύση για την απόληψη των πρώτων υλών που χρειαζόμαστε για την επιβίωσή μας, έχουμε διαχωρίσει τα δύο ρεύματα απόληψης και απόρριψης χρήσιμων υλικών, με αποτέλεσμα να επιβαρύνουμε διπλά τον πλανήτη μας.

Η πρακτική των ημερών μας, επιτάσσει δύο “λύσεις”: το θάψιμο και το κάψιμο. Καμία από τις δύο δεν λύνει όμως το γόρδιο δεσμό των απορριμμάτων, αφού καμία δεν αντιμετωπίζει το πρόβλημα στη ρίζα του. Η έκθεση αυτή απαντά στο ερώτημα της καύσης των αποβλήτων και χωρίς περιστροφές την απορρίπτει ως ακριβή, αναποτελεσματική και επικίνδυνη μέθοδο διαχείρισης των απορριμμάτων.

Πηγή: Greenpeace.