Εταίρος  (αρχ.) σημαίνει –πολιτικός σύμμαχος-, παράταιρος είναι -αυτός που δεν ταιριάζει, που δε συνδυάζεται με κτ. άλλο, ανόμοιος, αταίριαστος.

Μήπως εκεί εντοπίζεται το πρόβλημα? Μήπως δεν είμαστε έτοιμοι να αποδεχθούμε τον άλλο αν δεν είναι όμοιος, και δεν υπακούει στα δικά μας μέτρα και σταθμά? Η δημιουργία του Δήμου Βόρειας Κυνουρίας -όχι σα τέκνο της ανάγκης αλλά σαν τέκνο της οργής- συσσώρευσε όλα τα δεινά! που ακολουθούσαν τις κοινότητες και τα έκρυψε κάτω από το χαλί. Φευ όμως, αυτά αποκαλύπτονται μέρα με τη μέρα και έρχονται ξανά και ξανά στο προσκήνιο με διαφορετική ίσως μορφή κάθε φορά.

 Ο Δήμος από τη πρώτη στιγμή της δημιουργίας του υπήρξε ετεροβαρής και ως προς τα πρόσωπα και ως προς τη πρακτική, υπακούοντας στις λογικές των κοτζαμπάσηδων που έχουν τις ρίζες τους από την Τουρκοκρατία? Πχ: 1. Η στελέχωση των εκλογικών συνδυασμών γίνονταν και γίνεται κατ’ ανάγκη και από «ξένους» χάριν της εκλογής, εφαρμόζοντας πιστά το –ο σκοπός αγιάζει τα μέσα-, 2. H στελέχωση σε αιρετές και διορισμένες υπηρεσίες γινόταν και γίνεται? από δικούς μας ανθρώπους διανθίζοντας που και πού με παράταιρους προς θόλωση των υδάτων, 3. H Κατανομή κονδυλίων γίνονταν και γίνεται: α) με βάση το όμαιμον και το ομογάλακτον των (πρώην) δήμων-κοινοτήτων, β) τις πολιτικές λυκοφιλίες και γ) την επόμενη μέρα (επανεκλογή).

Τίποτα δεν θυμίζει τη συλλογική λειτουργία και την αγαστή συνεργασία τοπικών κοινωνιών, έχετε δει κάποιο στοιχειώδη προγραμματισμό (έστω και στο γόνατο)  έργων και τη διασπορά κονδυλίων με βάση τις πραγματικές ανάγκες όλων των Δημοτικών-Τοπικών κοινοτήτων? Ο καθένας λέει -το μακρύ του και το κοντό του- (υπάρχουν και φωτεινές εξαιρέσεις στον κανόνα) με βάση τα συμφέροντα της τοπικής κοινωνίας που ανήκει, ο προγραμματισμός είναι ξένο σώμα.

Αν δεν αλλάξει η νοοτροπία πρώτα των εκλεγμένων, το να σχηματίσουν δηλαδή πεποίθηση και αντίληψη ότι ο Δήμος είναι ενιαίος και αδιαίρετος, τα ίδια προβλήματα θα ανακύπτουν μέχρι τη Δευτέρα Παρουσία.