Τσάι του βουνού, επιστημονική ονομασία: Sideritis euboea

              


ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ


Ανήκει στα είδη της ελληνικής χλωρίδας. είναι θάμνος πολύκλαδος αρωματικός και φαρμακευτικός , αυτοφυές συναντάται κυρίως σε ορεινές περιοχές και σε ξηρές πετρώδεις τοποθεσίες. Το ύψος του είναι 20-60 εκατοστά, το κατώτερο μέρος είναι ξυλώδες τα φύλλα του έχουν μήκος 2-4 εκατοστά και 1-2 εκατοστά πλάτος, είναι μικρά και επιμήκη με λευκό χρώμα και βελούδινο τρίχωμα. Τα άνθη του είναι κίτρινα και επάνω σε μπουμπούκια τα όποια έχουν χρώμα ανοιχτό πράσινο. Είναι πολύ αρωματικό και ήπιο διουρητικό. τα στελέχη και τα φύλλα συλλέγονται κατά τον Ιούνιο και Ιούλιο και χρησιμοποιείται για την παρασκευή αφεψήματος


Ποικιλίες : Στην Ελλάδα


Αυτοφύονται περίπου 17 είδη, τα γνωστότερα είναι:


·         τσάι βλάχικο (και στο Άγιο Όρος μπεττόνικα) (Sideritis athoa)


·         τσάι του Μαλεβού ή τσάι του Ταϋγέτου (Sideritis clandestina)


·         μαλοτήρας ή καλοκοιμηθιά ειναι το τσάι της Κρήτης (Sideritis syriaca)


·         τσάι της Εύβοιας ή τσάι απʼ το Δέλφι (Sideritis euboea)


·         τσάι του Ολύμπου (Sideritis scardica)


·         τσάι του Παρνασσού ή τσάι του Βελουχιού (Sideritis raeseri)


Όλα τα τσάγια του βουνού κινδυνεύουν να εξαφανιστούν λόγω της υπερκατανάλωσης.


Πρέπει να ακολουθούμε τις σωστές οδηγίες συγκομιδής για την διάσωση των ειδών στις επόμενες γενεές.


Της Κατερίνας Μαρούδα.