“Ο Πολιτισμός, η βαρειά μας Βιομηχανία”

                


«Τι θα Ήταν Σήμερα οι Γερμανοί χωρίς τον Ομηρο;»


Οι Ελληνες σοκάρονται από τις δηλώσεις Γερμανών πολιτικών που ζητούν να πουλήσει η Ελλάδα τα νησιά της για να ξεχρεώσει ή από γερμανικά δημοσιεύματα και γελοιογραφίες που βάζουν πωλητήριο στον Παρθενώνα. Οι Γερμανοί παθαίνουν αποπληξία από τα πλακάτ διαδηλωτών στο Σύνταγμα που εμφανίζουν τον αγκυλωτό σταυρό φτιαγμένο με τα κίτρινα αστέρια της Ε.Ε. στο μπλε φόντο της σημαίας της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης.


Οι άλλες φωνές

Υπάρχουν όμως και οι άλλοι Γερμανοί πολιτικοί. Εκείνοι που πραγματικά θέλουν να βοηθηθεί από την Ε.Ε. η Ελλάδα, εκτιμώντας ότι αυτό επιτάσσουν και τα συμφέροντα της Γερμανίας, αλλά και εκείνα της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης.


Το μεγαλείο του Σμιτ.


Εντελώς άλλης κουλτούρας, σε θετική κι αυτό για την Ελλάδα κατεύθυνση, είναι άρθρο του πρώην καγκελάριου της Δυτικής Γερμανίας Χέλμουτ Σμιτ στο φύλλο της Die Zeit που κυκλοφόρησε προχθές. Ο υπερ-ενενηντάχρονος πλέον πρώην καγκελάριος, ο οποίος διατηρεί πλήρη διαύγεια πνεύματος και είναι και εκδότης της εφημερίδας αυτής, ανήκει στη γενιά των πολιτικών που έχουν ζήσει το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και το ναζισμό γι’ αυτό και είναι αταλάντευτος σε θέματα ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Τάσσεται αναφανδόν υπέρ της βοήθειας προς την Ελλάδα.


«Η Ελλάδα πρέπει να βοηθηθεί δραστήρια. Αυτό ισχύει ακόμη και για την ακραία περίπτωση που η ελληνική κυβέρνηση θα δηλώσει αδυναμία αποπληρωμής των δανειστών της. Ακόμη και τότε -και κυρίως τότε!- θα είναι αποφασιστικό η Ευρώπη να θέσει πάλι σε κίνηση την ελληνική οικονομία», γράφει ο Χέλμουτ Σμιτ. Με την πείρα του πολιτικού ηγέτη που έχει επίγνωση του τι μπορεί να γίνει όταν κινητοποιούνται οι μάζες, ο Σμιτ εστιάζει αλλού την προσοχή του: στις συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας των Ελλήνων στις πλατείες.


«Δώστε ελπίδα»

«Σε κάθε περίπτωση αυτό που προκαλεί ανησυχία σε όλες τις πλευρές είναι η βαθιά αναταραχή που επικρατεί στον ελληνικό πληθυσμό», επισημαίνει ο πρώην καγκελάριος και εφιστά την προσοχή όλων στο τι είδους πρόγραμμα πρέπει να καταρτίσουν. «Γι’ αυτό η Ελλάδα -ακόμη και στην ακραία περίπτωση κρατικής χρεοκοπίας- χρειάζεται ένα μακροπρόθεσμο πρόγραμμα, πέρα από την οικονομική βοήθεια. Αυτό το πρόγραμμα πρέπει να είναι προσανατολισμένο σε κατευθυντήριες ιδέες όπως απασχόληση, παραγωγικότητα και λαϊκά εισοδήματα», υπογραμμίζει.


«Το πρόγραμμα αυτό πρέπει να ανοίγει στους Ελληνες πολίτες μια προοπτική ευημερίας», τονίζει με ιδιαίτερη έμφαση ο Χέλμουτ Σμιτ. Συγκινητικό πραγματικά είναι το κλείσιμο του άρθρου του. Αποπνέει βαθύ σεβασμό για την Ελλάδα και την προσφορά της στον ευρωπαϊκό πολιτισμό. «Αυτές τις ημέρες που γίνεται διαρκώς λόγος για δισεκατομμύρια, πρέπει να παίξουν ρόλο και δυόμισι χιλιάδες χρόνια ιστορίας. Η Ελλάδα είναι η κοιτίδα της Δημοκρατίας -και της Αναγέννησης και του Διαφωτισμού. Ένα πολύ μεγάλο μέρος του ευρωπαϊκού πολιτισμού βασίζεται στα έργα μεγάλων Ελλήνων. Χωρίς τον Ομηρο, χωρίς τον Ευριπίδη, χωρίς το Σοφοκλή -τι θα ήμασταν εμείς χωρίς αυτούς; Χωρίς το Σωκράτη, τον Πλάτωνα, τον Αριστοτέλη; ΄Η χωρίς τον Περικλή; Κάποιες από τις σημερινές κορυφαίες δυνάμεις στην Αθήνα μπορεί να είναι διεφθαρμένες, αλλά οι πρόγονοί τους και η ιστορία τους αξίζουν σεβασμό. Οποιος έχει βιώσει μια φορά στη ζωή του το ναό του Ποσειδώνα στο Σούνιο ή την Ακρόπολη, αυτό δεν θα το ξεχάσει ποτέ», γράφει.


Τελικά,στις μνήμη μας έρχεται η αείμνηστη Μελίνα Μερκούρη που έλεγε πώς  “Ο Πολιτισμός είναι η  βαρειά μας Βιομηχανία” και όπως διαφαίνεται, για άλλη μιά φορά η λύση στα δεινά μας.


ΜΦΧ,


Νίκος Δασκολιάς