Το αντίο σε έναν αληθινό γίγαντα


 «Ελλάς, Ελλάς, Σουγκλάκο να νικάς», έλεγε ένα από τα τραγούδια του… Και εκείνος νικούσε. Επί 20 χρόνια, νικούσε. Μέχρι την καταραμένη στιγμή, που στο διάβα του, βρέθηκε ο χάρος… Το Sportaction, με αφορμή την ημέρα του θανάτου του (5/9/2009), θυμάται τον μεγάλο Αποστόλη, έναν από τους ελάχιστους Έλληνες αθλητές του… κατς!


Ήταν αρχές της δεκαετίας του 1990…. Μικρό παιδί εγώ, παρακολουθούσα… όποτε μπορούσα, τις μάχες του Ultimate Warrior, του Hulk Hogan, των Rockers (αργότερα έμεινε μόνος του ο Shawn Michaels), του Undertaker και πολλών άλλων. Κάπου εκεί, μια φωνή, ήρθε να με.. ξυπνήσει. Ε, μικρέ… Έχουμε και εμείς τέτοιους, χωρίς αυτή την λάμψη, αλλά… έχουμε.


Ποιον έχουμε; Ρώτησα, γεμάτος παιδική αφέλεια! Μα… τον Αποστόλη τον Σουγκλάκο, απάντησε η φωνή. Μέχρι τότε, ο Αποστόλης για μένα, ήταν ο ψεύτικος καθηγητής του Ρόδα, Τσάντα και Κοπάνα… Ποτέ δεν μπορούσα να τον φανταστώ έτσι. Μετά από αρκετό καιρό, έψαξα και… έμαθα!


Ναι…. Ο Αποστόλης Σουγκλάκος ήταν ο τελευταίος των Ελλήνων αθλητών κατς. Μεγαλωμένος στα Μανιάτικα του Πειραιά, επιχείρησε να παίξει ποδόσφαιρο κατά τα παιδικά του χρόνια. Τερματοφύλακας στον Εθνικό… Η στρογγυλή θεά όμως δεν του έκανε. Ήθελε επαφή με τον αντίπαλο… Ήθελε κάτι!
Έτσι λοιπόν, τον κέρδισε η πάλη. Και ήταν καλός. Επί σειρά ετών, πάλευε. Ποιος θα ξεχάσει άλλωστε στα μέσα της δεκαετίας του 90’, όταν τα χρόνια είχαν περάσει πια, την μεγάλη αφίσα… «Θα δείρει ο Σουγκλάκος τον Τάισον;». Δεν έμαθα ποτέ αν τον έδειρε ή όχι… Δεν είχε σημασία. Ο Αποστόλης ήταν ο τελευταίος των Μοϊκανών. Ο τελευταίος μιας τρομερής κατηγορίας ανθρώπων, που έκαναν τα πάντα για το χειροκρότημα του κόσμου. Χωρίς… τα κέρδη των αστεριών του Κατς στις ΗΠΑ, χωρίς καμία προστασία.


Πέρα από αθλητής του Κατς, ο Αποστόλης Σουγκλάκος ήταν και ηθοποιός. Κομπάρσος στην αρχή, πρωταγωνιστής στην cult περίοδο της δεκαετίας του 80’, φρόντιζε να δίνει πάντα τον καλύτερό του εαυτό. Να χαμογελάει παρά τις δυσκολίες.


Πηγή: sportaction.gr


Ευάγγελος Ι. Κούκλης