Το «Κάστρο του Άστρους» και η συμβολή του στην Ελληνική Επανάσταση

Η Μάχη του Άστρους 5-6 Αυγούστου 1826

Το 1824-25 η Ελληνική Επανάσταση βρέθηκε σε πολύ δύσκολη θέση. Ο εμφύλιος σπαραγμός παραλίγο να δημιουργήσει ανεπανόρθωτη καταστροφή. Τα πάντα είχαν παραλύσει.

Την κατάσταση αυτή εκμεταλλεύτηκαν οι Τούρκοι. Ο Σουλτάνος για να δώσει ένα τέλος στην Ελληνική Επανάσταση ήρθε σε συμφωνία με τον Μεχμέτ Αλή, τον ηγεμόνα της Αιγύπτου.

Ο Μεχμέτ Αλής έστειλε τον γιό του Ιμπραήμ με 24 τάγματα πεζικού, 10 πυροβολαρχίες και 15 ίλες ιππικού.

Την άνοιξη του 1825 ο Ιμπραήμ έβαλε πανιά για τα παράλια του Μοριά. Στις 12 Φλεβάρη του 1825 χωρίς καμιά αντίσταση αποβιβάστηκαν στη Μεθώνη 4000 πεζοί και 500 ιππείς με ισχυρό προβολικό.

Η κατάσταση ήταν πολύ κρίσιμη. Το ηθικό λαού και στρατού ήταν πεσμένο.  Μετά τις αποτυχημένες προσπάθειες των κυβερνητικών να αντιμετωπίσουν τον Ιμπραήμ στο Κρεμμύδι (όπου αιχμαλωτίστηκε ο Πάνος Ζαφειρόπουλος), τη Σφακτηρία (όπου αιχμαλωτίστηκε και ο Κωνσταντίνος Ζαφειρόπουλος) και το Μανιάκι, η κυβέρνηση προχώρησε σε γενική αμνηστία και κάτω από την πίεση της κοινής γνώμης αναγκάστηκε να διορίσει αρχιστράτηγο τον Κολοκοτρώνη.

Ο Κολοκοτρώνης κατάλαβε γρήγορα πως ο στρατός του Ιμπραήμ δεν ήταν μπουλούκια όπως του Δράμαλη και αποφάσισε να τραβηχτεί στα βουνά. Μόνο με τον ανταρτοπόλεμο μπορούσε να κάνει ζημιές στον Ιμπραήμ.

Στις 10 Ιούνη του 1825 οι Αιγύπτιοι μπήκαν στην Τριπολιτζά χωρίς να πέσει ούτε μια ντουφεκιά.

Ο Ιμπραήμ από την Τριπολιτζά προχώρησε προς την Ανατολική Πελοπόννησο. Το σχέδιο του ήταν να πάρει το Ναύπλιο. Δεν μπόρεσε όμως να πετύχει το σχέδιό του. Ο Δημήτριος Υψηλάντης, μαζί με τον Μακρυγιάννη, Μαυρομιχάλη και άλλους έπιασε τους Μύλους και στη μεγάλη μάχη που έγινε στις 13 Ιούνη του 1825 νίκησε.

Ο Ιμπραήμ, αφού τα βρήκε σκούρα, έκαψε το Άργος και ύστερα γύρισε στην Τριπολιτζά.

Τον Σεπτέμβριο του 1825 συμφωνήθηκε η ανταλλαγή των δύο αδελφών Ζαφειρόπουλου με δύο πασάδες του Ναυπλίου, καθώς και με δυο αδέλφια και δύο Οθωμανίδες συγγενείς της οικογένειας Σιεχ Νετζήπ από την Τριπολιτσά.

Μετά την απελευθέρωσή του, ο Πάνος Ζαφειρόπουλος εντάχθηκε στο στρατόπεδο των Βερβαίνων, ενώ συνέχιζε την αναστύλωση του Κάστρου του Άστρους, την οποία είχε ξεκινήσει το 1824.

Στις 25 Ιουλίου 1826 ο Πάνος Ζαφειρόπουλος συμμετείχε επικεφαλής των Αγιοπετριτών στην ενέδρα την οποία είχε οργανώσει ο Κολοκοτρώνης κοντά στο χωριό Μεχμέτ Αγά (Γαρέα) της Τεγέας, όπου εξοντώθηκαν τετρακόσιοι άνδρες του Ιμπραήμ. «Μετά την νίκην ταύτην» γράφει ο Ζαφειρόπουλος «επεστρέψαμεν εις Άγιον Πέτρον. Αλλά παροργισθείς ο Ιμβραήμης δια τον χαμόν των στρατιωτών του εξεκίνησε πανστρατιά καθ’ ημών».

Πράγματι, στις αρχές Αυγούστου του 1826 ο Ιμπραήμ πραγματοποίησε επιδρομή στην Κυνουρία, πυρπολώντας τα χωριά Καστρί, Άγιο Πέτρο, Άγιο Ιωάννη, Μελιγού, Μελιγιώτικα και Αγιαννίτικα Καλύβια, θέλοντας να εκδικηθεί τον Πάνο Ζαφειρόπουλο ο οποίος συμμετείχε στην επιτυχημένη ενέδρα στο Χασάν Αγά, όπου έπαθε πανωλεθρία μέσα σε μισή ώρα, χάνοντας τετρακόσιους άνδρες.

Η επιχείρηση αυτή βεβαίως, ως απώτερο σκοπό είχε να εξουδετερώσει  το Κάστρο του Άστρους που αποτελούσε προπύργιο του Ναυπλίου και έτσι να ανοίξει ο δρόμος προς το Νάυπλιο, την τότε πρωτεύουσα.

Στις 5 Αυγούστου 1826, πρώτη ημέρα της επίθεσης, υπερασπιστής του Κάστρου ήταν ο Πάνος Ζαφειρόπουλος με μόνο 100 πολεμιστές και μαζί του ο Στάικος Σταϊκόπουλος.

Το κάστρο διέθετε ορισμένα -–λίγα πάντως– κανόνια και πολεμοφόδια. Ένα μέρος από αυτά το είχε προμηθεύσει η Ελληνική Κυβέρνηση, ενώ τα υπόλοιπα εξασφαλίστηκαν με δαπάνες του ίδιου του Ζαφειρόπουλου. Πρέπει να σημειωθεί ότι στο κάστρο και γύρω από αυτό είχαν καταφύγει για να προφυλαχθούν περίπου πέντε χιλιάδες άμαχοι, γυναίκες και παιδιά από τα γύρω χωριά, από την επαρχία Καρύταινας, από την Τριπολιτσά, από το Ναύπλιο, καθώς επίσης και οικογένειες επισήμων από το Ναύπλιο, όπως η οικογένεια του Κανέλλου Δεληγιάννη, ο Γερουσιαστής Ρήγας Παλαμήδης, ο γέρων Σπηλιάδης κ.ά. Στο κάστρο επίσης φιλοξενήθηκε και διασώθηκε ολόκληρη η βιβλιοθήκη του σχολείου του Αγίου Ιωάννη με όλα τα όργανα για τα πειράματα φυσικής.

Χαρακτηριστικά της σημασίας που αποδόθηκε στην άμυνα του κάστρου ήταν όσα αναφέρει ο ίδιος ο Κολοκοτρώνης στα Απομνημονεύματά του. Έμαθε την είδηση της επικείμενης επίθεσης του Ιμπραήμ από τον ίδιο τον Παναγιώτη Ζαφειρόπουλο, και έστειλε στο κάστρο ισχυρές δυνάμεις για να το υπερασπιστούν. Έτσι τη νύχτα της 5ης προς 6η Αυγούστου έφθασε ο Νικηταρά με 200 άνδρες, την ένδοξη φρουρα του Μεσολογγίου, ο Γενναίος Κολοκοτρώνη με 1.000, ο Κολιόπουλος με άλλους 1.000 και ο Κανέλλος Δεληγιάννης με 500.

Οι Έλληνες μαχητές αντέταξαν επί δύο ημέρες σθεναρή αντίσταση στον Ιμπραήμ, ο οποίος, μετά από δύο άκαρπες επιθέσεις, αναγκάστηκε τελικά να αποχωρήσει. Όπως αναφέρει ο Σπηλιάδης στα Απομνημονεύματα του, «Την 5η το πρωϊ ο εχθρός επλησίασεν εις τους παρακειμένους αμπελώνας δια να το προσβάλει σπουδαιότερον. Ενώ δε επυρπόλει κατ’ αυτού από το τείχος ο Ζαχαρίας λεγόμενος, όστις και εφονεύθη από το πυροβόλον αυτού διαρραγέν, εξώρμησαν ως πενήντα Έλληνες μόνον και εφόνευσαν τινάς εκ των ιππέων, αλλά την επιούσαν ο εχθρός ανεχώρησε προς τον Άγιάννην, και λυσσών δια την αποτυχίαν, εκινήθη κατά του μοναστηρίου του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου, όπου ευρίσκοντο ασθενείς τινές και πληγωμένοι στρατιώται και πολλαί οικογένειαι».

Η νίκη αυτή υπήρξε καίρια για την επιτυχία του Αγώνα. Διατήρησε το φρούριο του Άστρους απόρθητο. Το Κάστρο και το λιμάνι παρέμειναν στα χέρια των Ελλήνων!  Ο Αργολικός παρέμεινε υπό πλήρη ελληνικό έλεγχο! Αναπτέρωσε τις ελπίδες των αγωνιζόμενων Ελλήνων σε μια πολύ δύσκολη στιγμή για τον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα του 1821 και συνέβαλε αποφασιστικά στην προσπάθεια του Έθνους για ελευθερία και κρατική αποκατάσταση.

 

Panos Zafeiropoulos ‘Akouros’

The Battle of Astros 5th – 6th of August 1826

The years 1824-1825 were difficult for the Greek Revolution. The ongoing civil war was about to cause  irreparable disaster. Everything was paralyzed.

Ottomans took advantage of the situation. The Sultan, in order to put an end to the Greek Revolution, came to an agreement with Mehmet Ali, the ruler of Egypt. Mehmet Ali sent his son Ibrahim with 24 infantry battalions, 10 artillery groups and 15 cavalry units.

In the spring of 1825 Ibrahim set sail for the shores of Moria. On February 12, 1825, with no resistance, 4000 infantry and 500 horsemen with a powerful cannon landed in Methoni. The situation was crucial. People’s and army’s morale was low.

Following the repeated attempts of the government to deal with Ibrahim in Kremmidi (where Panos Zafeiropoulos was captured), Sfakteria (where Konstantinos Zafeiropoulos was also captured) and Maniaki, the government proceeded to a blanket pardon and under the pressure of the public opinion, it was forced to appoint Kolokotronis as commander-in-chief.

Kolokotronis quickly realized that Ibrahim’s army was not rowdy as the one of Dramali’s and decided to retreat to the mountains. Only through guerilla tactics he could cause damage to Ibrahim.

On June 10, 1825, the Egyptians invaded Tripoli without firing a single shot. From Tripoli, Ibrahim moved on to the eastern Peloponnese. His goal was to capture Nafplion. However, he did not achieve his plan.

Dimitrios Ypsilantis, along with Makrygiannis, Mavromichalis and others, captured Mylos and in the great battle that took place on June 13, 1825, he won.

Ibrahim’s reaction was to burn Argos down and to return to Tripoli.

In September 1825, the exchange of the two Zafeiropoulos brothers with the two Pasha of Nafplion, as well as with two brothers and two Ottoman relatives of the Sieh Nezip family from Tripolis, was agreed.

After his release, Panos Zafeiropoulos joined the camp in Vervena, continuing at the same time the restoration of the Castle of Astros, which begun in 1824.

On July 25, 1826, Panos Zafeiropoulos participated as the head of Agiopetrites in the ambush organized by Kolokotronis near the village of Mehmet Aga (Garea) in Tegea, where four hundred of Ibrahim’s men were exterminated. Zafeiropoulos quotes: “After this victory we returned to Hagios Petros. But Ibrahim, enraged by the loss of his soldiers, launched a war with all of his army against us”.

Indeed, at the beginning of August 1826, Ibrahim raided Kynouria, setting fire to the villages of Kastri, Hagios Petros, Hagios Ioannis, Meligou, Meligiotika and Agiannitika Kalivia, aiming also to revenge Panos Zafeiropoulos who participated in the successful ambush in Hasan Aga, where, within half an hour, he lost four hundred men.

The actual purpose of this operation was nonetheless to defeat the Castle of Astros, the stronghold of Nafplion, and therefore to proceed to Nafplion, the capital city.

August 5, 1826 was the first day of the attack, the defender of the Castle was Panos Zafeiropoulos along with only 100 warriors and Staikos Staikopoulos.

The Castle was armed with few cannons and munitions. Some of them were provided by the Greek government, whereas others had been funded by Zafeiropoulos. It should be noted that approximately five thousand civilians, women and children from the surrounding villages, the province of Karytaina, Tripolis, and Nafplion, as well as officials’ families from Nafplion, had taken refuge inside and near the Castle, such as the family of Kanellos Deligiannis, Senator Rigas Palamidis, Geron Spiliadis and others.

Additionally, the castle also hosted and protected the entire library of the school of Haggios Ioannis along with all the equipment used in physics experiments.

The importance of the Castle’s defense is highlighted in Kolokotronis’ memoirs, according to which, he was informed of Ibrahim’s impending attack from Panos Zafeiropoulos and he sent strong forces to defend it. Thus, on the night of August 5th to 6th, Nikitaras arrived with 200 men, who formed the glorious guard of Mesolongion, Gennaios Kolokotronis and Koliopoulos with 1,000 men each and Kanellos Deligiannis with 500.

The Greek fighters put up a strong resistance to Ibrahim for two days, who, after two fruitless attacks, was finally forced to withdraw. As Spiliadis mentions in his memoirs: “On the morning of the 5th, the enemy approached the neighboring vineyard to attack the castle. While the so-called Zacharias was firing at him from the walls, who was killed by his cannon, fifty Greeks came out and killed some of the horsemen, but the enemy retreated towards Agiannis, and furious due to the failure, moved against the monastery of Hagios Ioannis the Baptist, which hosted sick and wounded soldiers and many families”.

This victory was crucial for the success of the Cause. Astros’ fortress remained impregnable. The Castle and the port remained in Greek hands and Argolikos remained under Greek control. It revived the hopes of the fighting Greeks at a very difficult time for the Greek War of Independence of 1821 and decisively contributed to the Nation’s effort for freedom and state restoration.

 

5-6 Αυγούστου 1826 το Κάστρο του Άστρους υπερασπίζεται την Ανατολική Πελοπόννησο από τις ορδές του Ιμπραήμ

Η ομιλία του Δρ. Ευάγγελου Ι. Κούκλη (τέως Λυκειάρχη) στο Κάστρο του Άστρους στις 7-8-2017, στα πλαίσια του Estella festival

 «Πάντα  το παρελθόν θα διαλέγεται, θετικά ή αρνητικά με το παρόν, αποτελώντας ουσιαστικά ένα αδιάσπαστο Όλον».

Δημήτρης Κωνστάντιος

π. Διευθυντής Βυζαντινού και Χριστιανικού Μουσείου Αθηνών

Στη νότια κορυφή του λόφου «Νησί» στέκεται ακόμα μισογκρεμισμένο, χορταριασμένο μα περήφανο το Κάστρο του Άστρους!

Στην πρώτη περίοδο της ιστορίας του, την Φραγκοκρατία, ονομαζόταν Castello de la Estella! Συνέχεια…https://astrosparalio.gr/2017/08/08/33607/

 

Μέρος Α΄. Η σημασία της μάχης του Άστρους 5-6 Αυγούστου 1826

Το ιστορικό πλαίσιο

Προκειμένου να αντιληφθούμε τη σημασία της Μάχης του Άστρους, οφείλουμε να λάβουμε υπόψη το ιστορικό περιβάλλον μέσα στο οποίο έλαβε χώρα.

Με  τις πρώτες επιτυχίες και την ολοκλήρωση της πρώτης φάσης της Επανάστασης, ξεσπούν οι εμφύλιοι πόλεμοι, ένδειξη των αντιθέσεων που υπάρχουν.

Ο πρώτος εμφύλιος πόλεμος, όπως ονομάστηκε, σχετίζεται με την εμφάνιση σοβαρών αντιθέσεων ανάμεσα στους προκρίτους και τους στρατιωτικούς της Πελοποννήσου. Πρωταγωνιστές θα είναι οι Ζαϊμηδες, οι Λόντοι και οι Δεληγιανναίοι, από τη μια μεριά, και ο Κολοκοτρώνης, από την άλλη. Η βάση των αντιπαραθέσεων του πολέμου αυτού είναι η εξής: Οι πρόκριτοι της Πελοποννήσου βλέπουν με πολύ άσχημο μάτι την ανάδειξη των στρατιωτικών στελεχών, που επέρχεται μέσω των πολεμικών επιχειρήσεων και των πρώτων στρατιωτικών επιτυχιών και θέλουν να αποκλείσουν τους στρατιωτικούς από κάθε λόγο στις εξελίξεις. Συνέχεια…https://astrosparalio.gr/2023/08/05/90146/

 

Μέρος Β’. Η σημασία της μάχης του Άστρους 5-6 Αυγούστου 1826

Β΄ Μέρος: Ο Ιμπραήμ στην Πελοπόννησο

 Ως το τέλος της άνοιξης του 1825 ο Ιμπραήμ είχε καταλάβει όλη την Μεσσηνία, σπέρνοντας καταστροφή και τρόμο στο πέρασμά του.​

Μετά από το Μανιάκι, ο αιγυπτιακός στρατός έφτασε ανεμπόδιστος μέχρι την Τριπολιτσά, κατέλαβε την πόλη (άδεια από τους κατοίκους της, αφού την είχαν εγκαταλείψει όλοι) και προχώρησε προς το Ναύπλιο όπου είχαν την έδρα τους οι επαναστάτες.

Ο λαός, πανικοβλημένος από την προέλαση των Αιγυπτίων απαιτούσε την αποφυλάκιση του Κολοκοτρώνη και των άλλων οπλαρχηγών.
Η κυβέρνηση, μπροστά στο αδιέξοδο στο οποίο βρέθηκε, αναγκάστηκε να δώσει γενική αμνηστία. Διόρισε τον Κολοκοτρώνη αρχιστράτηγο και του ανέθεσε το δύσκολο έργο της αναχαίτισης του Ιμπραήμ.
Στο μεταξύ, στους Μύλους, κοντά στο Ναύπλιο, μερικές εκατοντάδες Ελλήνων, με αρχηγούς τον Δημ. Υψηλάντη, τον Ι. Μακρυγιάννη και τον Κων. Μαυρομιχάλη, κατόρθωσαν να ανακόψουν την πορεία των Αιγυπτίων και να τους αναγκάσουν να γυρίσουν πίσω στην Τριπολιτσά (13 Ιουνίου 1825). Συνέχεια…https://astrosparalio.gr/2023/08/07/90244/

 

Ο Παναγιώτης Ζαφειρόπουλος ή Άκουρος και η συμβολή του στον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα

Η συμβολή, του θρυλικού Στρατηγού Άκουρου, υπήρξε καταλυτική για την απελευθέρωση της πατρίδας από τον Τουρκικό ζυγό, παραθέτουμε την ιστορική του διαδρομή, μέσα από δημοσιευμένα άρθρα «του Άστρους της θαλάσσης» : Συνέχεια…https://astrosparalio.gr/2024/03/24/3516/

 

13 Φεβρουαρίου 1833, ο Άκουρος (Παναγιώτης Ζαφειρόπουλος) προσφέρει το Φρούριο του Άστρους στον Βασιλιά Όθωνα

«Μεγαλειότατε Βασιλεύ

Από αρχής του πολέμου Στρατηγών της επαρχίας Αγίου Πέτρου(σημερινή επαρχία Κυνουρίας), ο πιστός υπήκοος της Υ. Μεγαλειότητος, μετά την ένορκον στάση του, θέτει ευσεβάστως εις τους πόδας του Θεοστηρίκτου Θρόνου σας, το εις Άστρος (σημερινό Παράλιο Άστρος) έναντι του Ναυπλίου Οχύρωμα, αν θεωρηθεί χρήσιμον, το οποίον δι  ιδίας του δαπάνας οκοδόμησε με τον σκοπόν, να προφυλάξει, ως αισίως επροφύλαξεν, από τας επιδρομάς του εχθρού και του εμφυλίου σπαραγμού, τους εκτός κύκλου του Οχυρού τούτω συναθροισθέντες και σχηματίσαντες επί του υγιούς λόφου της ήδη φερομένης μικράς Πολίχνης Συμπολίτες του. Διά να αποδείξει πραγματικώς τα εγκάρδια προς τον Σεβαστόν Μονάρχη πιστά αισθήματα της οφειλόμενης του υπακοής. Συνέχεια…https://astrosparalio.gr/2024/04/09/1940/

 

Στα χνάρια του Άκουρου

Στο διήμερο αφιέρωμα του Ομίλου Μελέτης Ιστορίας, Πολιτισμού και Περιβάλλοντος «Πυράμια» πολλοί επισκέφτηκαν το Κάστρο του Άστρους, Έλληνες και Ξένοι, αναζητώντας τις ρίζες του και τη σκιά των υπερασπιστών του.

Οι επισκέπτες μπόρεσαν να «δουν» το Κάστρο: Συνέχεια…https://astrosparalio.gr/2019/08/04/46945/

 

«Εθνικόν ό,τι είναι Αληθές*», αρχαιολογική και ιστορική τεκμηρίωση του Castello della Estella

ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΗ- ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΤΕΚΜΗΡΙΩΣΗ του Castello della Estella, σύμφωνα με την ΕΦΟΡΕΙΑ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΩΝ ΑΡΚΑΔΙΑΣ, βλέπε απόσπασμα επιστολής 13-8-2020 (φωτ. Νο 2)

«To Κάστρο σύμφωνα με το Χρονικό του Μορέως, χτίσθηκε το 1256 από τον Γουλιέλμο Β’ Βιλλεαρδουίνο του Πριγκηπάτου της Αχαΐας και ονομαζόταν Castello della Estella. Πάνω στα ερείπια του παλαιότερου μεσαιωνικού κάστρου κατασκευάστηκε κατά τα έτη 1824-25, το κάστρο των Ζαφειρόπουλων, έκτασης 4.300 τ.μ., με δαπάνη των εύπορων εμπόρων Παναγιώτη, Κωνσταντίνου και Ιωάννη Ζαφειρόπουλου, αφού επέστρεψαν από το εξωτερικό στη γενέτειρά τους με σκοπό να συνδράμουν στην Επανάσταση. Επειδή το Κάστρο αποτελούσε εκτός από φρούριο και τόπο διαμονής των τριών αδερφών, διαμορφώθηκε ως αμυντικό συγκρότημα με περιμετρικά τείχη και αμυντικά στοιχεία, στο οποίο έχουν ενσωματωθεί και τρεις (οχυρές) κατοικίες με βοηθητικά κτίσματα. Τον Αύγουστο του 1826 το Κάστρο θα αποκρούσει την πολιορκία του Ιμπραήμ. Συνέχεια…https://astrosparalio.gr/2020/12/03/64085/

 

Castello Estella, «Κάστρο του Άστρους»

Η αναφορά του Castello Estella (Κάστρο του Άστρους) γίνεται στo Χρονικό του Μορέως, στην Αραγωνική εκδοχή του –Chronique de Morée aux XIIIe et XIVe siècles– του Juan Fernández de Heredia, στη σελίδα 49 για το έτος 1256 αναφέρει τα εξής: « .. et el princep por mellor fenyorear los fizo alli un castiello suso en las montanyas, el qual se clama la Estrella..».

Σχολιάζει το πιο πάνω απόσπασμα ο Ισπανός ιστορικός José M. Egea στο βιβλίο του LA CRÓNICA DE MÓREA, στη σελίδα 487 αναφέρει: «..La Crónica aragonesa añade que hizo construir el castillo de la Estrella (Libro de los fechas 214) tal vez traduccion del castillo, de Astro, ciudad en el nomo de Arcadia, provincia de Cinouria, entre Nauplio y Leonidion..», μετάφραση: «..Στο –Χρονικό του Μορέως- στην Αραγωνική εκδοχή προσθέτεται ότι έχτισε (ο Γουλιέλμος Β΄ Βιλεαρδουίνος), πιθανόν, το Κάστρο του Άστρους (Παραλίου Άστρους), (βιβλίο ημερομηνιών 214) σε πόλη του νομού Αρκαδίας, της επαρχίας Κυνουρίας, μεταξύ Ναυπλίου και Λεωνιδίου. Συνέχεια…https://astrosparalio.gr/2013/11/21/15436/

 

Επιστολή του Ομίλου «Πυράμια» προς τον Περιφερειάρχη Πελοποννήσου για τη συντήρηση – αναστήλωση του Κάστρου του Άστρους

Ο Όμιλος Μελέτης Ιστορίας, Πολιτισμού & Περιβάλλοντος «Πυράμια», Παραλίου Άστρους, απηύθυνε επιστολή προς τον Περιφερειάρχη Κο Παναγιώτη Νίκα, που θέμα της είχε τη συντήρηση – αναστήλωση του Κάστρου του Άστρους.

ΠΡΟΣ: ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΡΧΗ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΥ (Κο ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΝΙΚΑ)

ΚΟΙΝ: ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ (Κα ΥΠΟΥΡΓΟ), ΕΦΑ  ΝΟΜΟΥ  ΑΡΚΑΔΙΑΣ (Κα ΠΡΟΙΣΤΑΜΕΝΗ), ΔΗΜΟ ΒΟΡΕΙΑΣ ΚΥΝΟΥΡΙΑΣ (Κο ΔΗΜΑΡΧΟ)ΥΦΥΠΟΥΡΓΟ ΑΡΜΟΔΙΟ ΓΙΑ ΤΟΝ  ΑΠΟΔΗΜΟ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ (Κο ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟ ΒΛΑΣΗ), ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΜΑΣΜΕΣΑ ΜΑΖΙΚΗΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ. Συνέχεια…https://astrosparalio.gr/2020/07/16/58475/

 

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *